Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Mən olumGül bağçadan boylanan yar,Boyuna qurban mən olum.
Kəndə qayıdaram1**Daha burdan o yana bu əsrin səsi yetməz,
Məktəblilər marşıBiz maarif cəbhəsininAlnı açıq əsgəriyik.
Bir zöhreyi-həyatın üfulüAldım xəbəri-mövtünü, ey cövhəri-yekta,Əş'arımı, əşkabım ilə eylədim inşa!
Adsız şeirRəsul Rzaya*Günəş intihar etməz,
M.ŞSən kimsən, ey qatil, hansı millətsən?Vicdan pəncəsilə canın didilsin.
Şeir 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانهای
Yol ayrıcındaYazda gömgöy olan bağlar,Payızda tez sovuşurlar.
Qəzəl 16باز روز آمد به پایان، شامِ دلگیر است و منتا سحر سودایِ آن زلفِ چو زنجیر است و من
Telefonda söhbətTelefon dəstəyini götürdü oğlan,Nömrəni yığdıqca əlləri əsdi.
Qəzəl 107آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن
Küçədə itirdim..."Yaşaya bilmirəm bu sayaq daha,Bəsdir,
Övliyadan hasil etdik eşq ilə sevdayi bizÖvliyadan hasil etdik eşq ilə sevdayi biz;Zahidə verdik onunçün zöhdilə təqvayi biz.
AldığımSəhərin dan yeli kimi,Əsmə, qadasın aldığım!
Gedən yerim olaydıYuxum ərşə çəkiləydi.Dan yeri -
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
Bu eşq şair xəyalıymışNə dostdan bir xəbər gəldi,Deyəm əhdə vəfalıymış.
Fələk sayır, mən sayıram…Rəhmətlik anam həmişə dara düşəndə*deyərdi: - Sən saydığını say, gör fələk*
Mən səndən deyimSəhər gözlərini təzəcə açmış,Budaqlar danışır hey həzin-həzin.
Qoşa qalır izlərimizAzəroğluna*Nə yaxşı ki, sən var idin yer üzündə,
M.HadiyəHəqiqət it şəklindəsə -yalan
Türki qəzəl 19Min dili-məhzunilə bir tazə qurbanız hələZəxmi-tiri-qəmzəyi-məstinlə bicanız hələ
Qəzəl 195Hədisi-tövbəni at bir kənarə, badə gətir!Xumarı dəf eləmə, mən xumarə badə gətir!
Qəzəl 251Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim,Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Qəzəl 368مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید
İy bâd-ı sabâ zülfini kıl kıla bilürsenİy bâd-ı sabâ zülfini kıl kıla bilürsenGel kıl bu tenümi dahi kıl kıla bilürsen
Qəzəl 453من بیچاره سودا زده سرگردانمکه باوصاف خداوند سخن چون رانم؟
Qəzəl 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست