Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əzizim Nurəddin üçün*Çal dünyadan xoş günü
Yaman nigaranam AzərbaycandanTorpaq da,İnsan da yorulub qandan,
Qəzəl 2606Bilsən kim, bu gözəllər sənə ülfət edəcək,Onda bəxtin quşu da uçmağa cürət edəcək.
Qitə 259Mənim pisliyimə danışmış xacə,Onun pisliyini demərəm, inan!
Rübai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Qəzəl 281Şux sənəmlər eşqinə düşmüş könül, divanəyəm,Eşqdə Məcnuna tay tutma məni, mərdanəyəm.
Nigârâ la'l-i lebün benzedür isem kandaNigârâ la'l-i lebün benzedür isem kandaHatâ ola ki şeker kanda ola ol kanda
Qəzəl 264گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد
Gülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbibGülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbib,Atəşi-duzəx qılır həm möhnəti-cövri-rəqib.
Loğmanın satılmasıBelə derlər ki, Həzrəti-LoğmanHəbəş əhliydi, ya ki ol Sudan.
Bu yurddan çağlayardı bir zamanlarBu yurddan çağlayardı bir zamanlarDavullar, zurnalar, sazlar, kamanlar.
Rübai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Rübai 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Əcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səniƏcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səni,Zəmanəmizdə sanır xəlqimiz yeganə səni.
Yasin əvəzinəÜrəyimin yaxınları, eşidin,Diləyimin yaxınları, eşidin:
Rübailər, 100Qəsdin səfər etməksə, dayan, ey sarvan,Rədd etmə, keçib getmə, aman, ey sarvan.
Qəzəl 116خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Cümələrdə dükan açmaz bakılıCümələrdə dükan açmaz bakılı,İstəsən gəz Bakının hər yerini;
Digər şeir 55روی بنما و به پای تو فشانم جان رازلف بگشا که نهم بر سر کفر ایمان را
Sən utanSən utan! Bəllidir riyakarlığın!Fitnədən yoğrulmuş bütün varlığın.
Bu payız qarıTez yağdı, tez yağdı bu payız qarı,Söndü çox əllərin odu barında.
Çeşmi-məstin rovişi-nərgisi-sirab aparırÇeşmi-məstin rovişi-nərgisi-sirab aparır,Taqi-əbruylərin rövnəqi-mehrab aparır.
Ay dost!Bir zamanlar vardı ki,Mərd idin, insan idin.
Qadınsız həyatBir gün səndən sonra bərk xəstələndim,canımda payızın əsən yelləri.
İnsan nəğməsiHələ söz yox ikən nəğmə var idi,Sonra sözə döndü insanın səsi,
Köksümi qalxan qılıb mən oxlarun qarşusinəKöksümi qalxan qılıb mən oxlarun qarşusinə,Gər inanmırsan bir ox atgil mana qarşu sına.
İtlər ki, karvanındadırHərbdən qorxmaz o kəs ki, qeyrəti qanındadır,Düşmənindən intiqam almaq onun canındadır.
Əlif-əlifəİbtida xəlq oldu külli-kainat,Oxudum dərsimi əlif-əlifə.
Gülşəni-raz, fəsil 53رخ اینجا مظهر حسن خدایی استمراد از خط جناب کبریایی است