Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən açan bir qönçə olsan,Mən sənin bağçan olaram,
Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Qitə 24ز گردون آرمیده چون بود خلق؟که ایزد خود در او آرام ننهاد
Ey zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindənEy zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindən,Övladi-bəşər qurtaracaq qanlı əlindən.
Xəzər və durnalarÜzürəm mən yelkənimlə yenə Xəzər sularında.Bahar ətri gəlir mənə pıçıldaşan ləpələrdən.
Qəzəl 3401Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.
Qəzəl 25Dəhrdə bir əhl insan tapmadıq,Eşqə layiq nazənin can tapmadıq.
Qəzəl 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم
Qəzəl 352Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən,Nəzər qıl, şəm tək yannam, sən olma bixəbər məndən.
Işkı südini la'li hayâlinden emeldenIşkı südini la'li hayâlinden emeldenTıflî gönülün barmağ emer oldı emelden
Türkcə şeir 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Qəzəl 288از می عشقش کنون مستم نه هیبی می عشقش دمی هستم نه هی
Orduların qarşılaşmasıGördü onun zurin o qevmi-zəif,Bildi yekayekdə deyillər hərif.
ÇağlamaGülüm soldu, baharımı aldı qış,Çağlama, ey dərdli könül, çağlama!
Qəsidə 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Qitə 26ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد
Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Aç gizli müəmmanı o qönçə dəhənindən.
Qardaş məzarıQardaşım Rəsula*Bahar hədiyyəmiz — xonça, səməni,
Qəzəl 3475O qara gözlərin hardan yenə düşdü yadıma?Olum o gözlərə qurban, yenə düşdü yadıma.
Qəzəl 37Bilməzdim ki, başıma bəla imiş məhəbbət,Bu cahanda tək mənə qarşı bəslər ədavət.
Qəzəl 480من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم
Qəzəl 354Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Bu söz ile fâş itdi lebün râz-ı cihânıBu söz ile fâş itdi lebün râz-ı cihânıKim sûzum ile yahdum oda sâz-ı cihânı
Məqamatül-arifin, 3از بدایات گیر تا ابواببعد ازان تا معاملات و صواب
Qəsidə 5مشعل خورشید کز نورش جهان را زیور استچند باشی گرم در چهرش که طشت آذر است
Nuşirəvan və qarı hekayəsiOl vaxt ki, eyvani-Nuşirəvan tamam oldu, hükəmalara buyurdu ki,mənim bu şahanə olan imarətimə diqqət gözüylə baxın. Əgər bir ye-
Gəl, sevdiciyimSəndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
Qəsidə 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Qitə 30نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بنددکه میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد
Töküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdənTöküb qanım, rəvan qeyb oldu ol sərvi-rəvan gözdən,Bu rövşəndir ki, qan tökcək olur mərdüm nihan gözdən.