Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kimdə vardır, gözəlim, səndə olan cazibələrSənə dünyada məgər aşiq olan də qəm elər?
Qəzəl 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما
Qəsidə 183Çəkdi qoşun qəm yenə əzm ilə, dövran ilə,Əbləq at altındadır bir belə meydan ilə.
Qəzəl 35نه هفتهایست، نه ماهی، که رفتهای زبر مانهفته نیست کزین غم چه دیده چشم تر ما
Qəzəl 128Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər,Sanki o gecəm gündüz ilə oldu bərabər.
Yârun firâkı gökdeki bulıdı zâr iderYârun firâkı gökdeki bulıdı zâr iderGözüm nola hayâline la'li nisâr ider
Qəzəl 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Camalın rövzeyi-rizvan deyilmiCamalın rövzeyi-rizvan deyilmi?Dodağın çeşmeyi-heyvan deyilmi?
Ey gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlərEy gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlər,Hali-dili-zari-məni-rüsvanı deməzlər.
Qara bayraqlarQara günlər yaşayırkən QarabağYurdumuzda qara bayraqlara bax!
O incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlərO incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlər,Həzin-həzin nə baxır, sanki aşiqin gözlər.
Qəzəl 259Kim ki, varlandı, silindi xatirindən namımız,Dövlətin artdı, unut dostu, budur əyyamımız.
Rübai 49Təzədən qövr etdi yenə göhnə qəm,Ürəyim bu dərdə tapmadı məlhəm.
Qəzəl 37ای غم عشق تو یار غار ماجز غمت خود کس نزیبد یار ما
Qəzəl 139Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən,Yenə könlüm bu təmənnadadır ol ahudən.
Yiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneYiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâneKi ışkundan delü olan turımaz ahd u peymâna
Qəzəl 417خاطرم آشفته و جان در ملالرو بنما، ای مه فرخنده فال
Cana, sən candan nə kim, gəlsə cigərlər ağrımazCanə sən candan nə kim gəlsə cigərlər ağrımaz,Həq bilir, bir zərrə neştərdən damarlar ağrımaz.
Yüz sərvi-xuraman ola, könlüm səni istərYüz sərvi-xuraman ola, könlüm səni istər,Yüz baği-gülüstan ola, könlüm səni istər.
Can AzərbaycanımızMeydan sulayan qurd kimi oğlanlarımız var,Qaplan südü içmiş dəli ceyranlarımız var,
Qaşların tiği, gülüm, almaq üçün can istərQaşların tiği, gülüm, almaq üçün can istər,Tökməyə dəhrdə nahaq yerə min qan istər.
Pərakəndə şeir 261آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
Rübai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Qəzəl 38تو مشغولی به حسن خود، چه غم داری ز کار ما؟که هجرانت چه میسازد همی با روزگار ما؟
Qəzəl 142Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa,Şüşə əlbəttə sınar, düşməni fulad olsa.
Gönüli aldun u cândan selâm sana begümGönüli aldun u cândan selâm sana begümDiler isen anı dahi salam sana begüm
Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Daldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməzDaldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməz,Küfrün sözünü dünyada iman dəxi bilməz.
Ləbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülürLəbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülür,Ləfzi təkrar eləsə qəndi-mükərrər tökülür.
Dağların qurdlarıdır qartallarDağların qurdlarıdır qartallarİlbəil müjdə kimi artarlar.