Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Pərakəndə şeir 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Qitə 228چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشتبرآمد آیت مستنجد از صحیفهٔ حال
Qəzəl 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Bâde vir virme ömri bâda paşaBâde vir virme ömri bâda paşaSun ayağunı sırf u sâde paşa
Qəzəl 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
Rəhməti gəldi irişdi fəzli-rəhmanın yenəRəhməti gəldi irişdi fəzli-rəhmanın yenə,Çiçəgi açıldı, güldü şol gülüstanın yenə.
Xət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçünXət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçün,Ayeyi-Nurə düşüb şərh təcəllası üçün.
Yerə girmişlər üçünBorc almamış ömründə atan kimsədən, oğlum,Qaçmış tiyan altında yatan kimsədən, oğlum!
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Qəzəl 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Qitə 240به مجلس کو نزیل جود خویش استکجا یارم که نزل دون فرستم
Qəzəl 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Ahmedem kim ki bana sana yamanAhmedem kim ki bana sana yamanZâhirâ ol hilâf-ımilletdür
Qəzəl 533جگر پردرد و دل پر خونم، ای جانبآب دیده گلگونم، ای جان
Salıbdır daneyi-xalın könüllər quşuna çinəSalıbdır daneyi-xalın könüllər quşuna çinə,Xəbər düşdü bu mə’nidən Xətavü Rum ilə Çinə.
Mən öldüm, üstümə dildar gəlsinMən öldüm, üstümə dildar gəlsin,Açıb başın o sünbültar gəlsin.
Özün öz köksünə qoydun bir daşÖzün öz köksünə qoydun bir daş,Uğrayıb təkliyə, qurdun bardaş,
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
Pərakəndə şeir 350ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qitə 277بر اصفهان گذشتن من بود یک زماندر وی شدن همان و برون آمدن همان
Qəzəl 106حسن خوبان عزیز چندانستکه رخ یوسفم به زندانست
Qəzəl 346Əgərçi rəhm eləməzsən bu hali-naşadə,Yenə ümid edirəm mən sənə bu dünyadə.
Eyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekEyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemekKi zâyi' ola senün yoluna yidügüm emek
Qəzəl 539خواهی بجهان شوری، بنیاد قیامت کنبگشای رخ فرخ، عرض قد و قامت کن
Səhərdə gül üzün şaha, çü gülşəndə gülab oynarSəhərdə gül üzün şaha, çü gülşəndə gülab oynar,Anı görüb səfasından fələkdə afitab oynar.
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Billah ki, piyalə gətirir mərdi kəmalə.
Yurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrındaYurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrında,Oğul olmaq ulu bir ad daşımaqdır, oğlum!