Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Salıbdır, dilbəra, zülfün üzündə sayə hər yanə,Görünmür taği-əbrulər, düşübdür bəs ki pünhanə.
Qəsidə 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qəzəl 39آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست
Qəzəl 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Qəzəl 387Vurursan, ey gözəlim, qəmzə oxları bu qədər,Dolar bir anda bu aləm cəsədlə sərtasər.
Senün ile sanemâ ışkumuz nihânî gerekSenün ile sanemâ ışkumuz nihânî gerekCihân içinde sevümüz senünle cânî gerek
Qəzəl 587ساقیا، عذر مگو، باده به سرمستان دهمی به مستان بده و توبه به هشیاران ده
Yandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərəkYandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərək,Gərçi yolunda aşiqin canü dili suzan gərək.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Bura müstəmləkəmi?!Dedi: müstəmləkədir yurdum, aman, ağlayaraq,Öz əliylə özü öz mənliyini dağlayaraq.
Bənd edib zülfünü dildar məni dilgirəBənd edib zülfünü dildar məni dilgirə,Bildi divanəsiyəm, saldı yenə zəncirə.
Qəzəl 38در هوای کامِ دنیا میفشانی جان چرا؟میکنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟
Qəzəl 69خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Qəzəl 146چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفتکه به یک دیدن او از دلم آرام برفت
Qəzəl 403Göz yaşım ətrafıma dərya kimi çəkmiş hasar,Nə yerim var qalmağa, nə qaçmağa bir çarə var.
Gel gel gözüme gözüme seylâb gelmedinGel gel gözüme gözüme seylâb gelmedinBu ömr gemilerine garkâb gelmedin
Qəzəl 588گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده
Yarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taqYarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taq,Çoxdan bəridir çeşmimiz ol çeşminə müştaq.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Bir türküm olaydıBir türküm olaydı, ona ustadlar uyaydı,Şairlənib, ilhama gələydi eşidənlər.
Töküb çin-çin siyəh zülfün nigarım məhcəmal üstə.Töküb çin-çin siyəh zülfün nigarım məhcəmal üstə.Sanırsan sayə salmış əbri-zülmətdir hilal üstə.
Qəsidə 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Qəzəl 75یارب آن خال بر آن لب چه خوش استبر هلالش نُقَط از شب چه خوش است
Qəzəl 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Bu, Məcnunun me'raci-fəzailidir və bəyani-mərtəbeyi-hüsni-xəsailidirŞahənşəhi-mülki-möhnətü dərd,Yə'ni Məcnuni-dərdpərvənd
Dür midür gülde yahu şebnem olaDür midür gülde yahu şebnem olaKi göz anunla rûz u şeb nem ola
Qəzəl 589گر تو از مستان عشقی در ولهیار یک دل به ز یار ده دله
Zülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ayZülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ay,Merac üzün, sidrə boyun, qaşın iki yay.
Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladıDerlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı,İnsaf etməyib babamız, çox kəm ağladı.
Yaxşıdır, oğlumYaxşılar gözəllik nuru yayırlar,Yaxşılıq gözəlin naxşıdır, oğlum.