Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi,Götürdü yer üzündən möcizi-ləlin Məsihayi.
Yine gördüm bu gün şemsi hameldeYine gördüm bu gün şemsi hameldeİrişdüm devlete yine el elde
Qəzəl 658خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانیماییم در هوایش دردی و داستانی
Pərakəndə şeir 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Qitə 101اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راستجاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
Qəzəl 123آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can, ləli, şəkkərbarın eylər arizu.
Dünyâda yine ben koca bir gence irişdümDünyâda yine ben koca bir gence irişdümVîrâne içinde sanasın gence irişdüm
Qəzəl 665روسیه را، گر ببینی، رد کنیروی مه را، گر ببینی، کد کنی
Qəzəl 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Qitə 104مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد
Qəzəl 127چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdirVəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?
Gül yine bu suffe içinde safâ düzerGül yine bu suffe içinde safâ düzerNergis bu hastalığını câna şifâ düzer
Qəzəl 668یار میگوید ببانگ پهلوی :نیست غیر یار، گر تو رهروی
Pərakəndə şeir 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Qitə 107از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد
Qəzəl 135در خرابات عاشقان کوییستوندرو خانهٔ پریروییست
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdimQaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.
Benzüm saru vü yaşumı al itdün eyle miBenzüm saru vü yaşumı al itdün eyle miSevdân ile tenümi hayâl itdün eyle mi
Qəzəl 682چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی
Qəzəl 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Qitə 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qəzəl 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Qılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəbQılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəb;Rəsmdir fəsli-bahar olmaq bərabər ruzü şəb.
Âh eğer bahıp tapum görmeyemÂh eğer bahıp tapum görmeyemDüş göriben yine sana yormayam
Ənisül-arifin, 5«زمرة العشاق،قد قرب الوصال »«زبدة العشاق،لاتمشوا،تعال »
Qəzəl 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Qitə 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qəzəl 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت