Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 50چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری
Gerek ki gönül hâleti yazıla bu giceGerek ki gönül hâleti yazıla bu giceBaşdağı humârum dahi yazıla bu gice
Qəzəl 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 54به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟
Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurYüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurGamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur
Pərakəndə şeir 430مردم ز حد خویش برون پا نهادهاندراه هزار تفرقه بر خود گشادهاند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 57همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Eğer küstâh isem şâhum halîmdürEğer küstâh isem şâhum halîmdürBenüm ahvâlüme ol hak alîmdür
Qəzəl 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را
İsfahan ləhcəsində şeir 3هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو
Gül irdi kılalum biz yaza tahsînGül irdi kılalum biz yaza tahsînKi bu tahsîne gökler yaza tahsîn
Qəzəl 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را
Işk ehli cihâna kala ya câna dir isenIşk ehli cihâna kala ya câna dir isenBilmemiş olasın beni yacana dir isen
Qəzəl 432تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را
Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürLebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürBilün gibi tenüme bah niçesi nârindür
Qəzəl 437مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را
Gönüli aparana din ki neçün gelmez öziGönüli aparana din ki neçün gelmez öziKendüzi gelmez ü atar yüreğe ohı gözi
Pərakəndə şeir 440ترسم که مرا عشق به مردی نرسانددل را به شفاخانه دردی نرساند
Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gözüm niçe bir karşuna giryân ola çün şem'
Pərakəndə şeir 443کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند
Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnLebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnOduna ûd olmağı bana hak eyledi kânûn
Pərakəndə şeir 453ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد
Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resGönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resZülfi gice gözi ases lebi şeker gönül meges
Pərakəndə şeir 457هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaŞol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaGerek ki dürd-i bâdeye sinden mukîm ola
Pərakəndə şeir 464با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟
Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireLebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireNebâta nâb ne âkil ola ki kanda vire
Pərakəndə şeir 465درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınGözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın