Qəzəl 415

زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 50

چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Gerek ki gönül hâleti yazıla bu gice

Gerek ki gönül hâleti yazıla bu giceBaşdağı humârum dahi yazıla bu gice

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 421

ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 54

به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdur

Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurGamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 430

مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اندراه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

Saib Təbrizi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 57

همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Eğer küstâh isem şâhum halîmdür

Eğer küstâh isem şâhum halîmdürBenüm ahvâlüme ol hak alîmdür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 429

اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
İsfahan ləhcəsində şeir 3

هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gül irdi kılalum biz yaza tahsîn

Gül irdi kılalum biz yaza tahsînKi bu tahsîne gökler yaza tahsîn

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 430

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Işk ehli cihâna kala ya câna dir isen

Işk ehli cihâna kala ya câna dir isenBilmemiş olasın beni yacana dir isen

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 432

تهی چشمان چه می‌دانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndür

Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürBilün gibi tenüme bah niçesi nârindür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 437

مده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Gönüli aparana din ki neçün gelmez özi

Gönüli aparana din ki neçün gelmez öziKendüzi gelmez ü atar yüreğe ohı gözi

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 440

ترسم که مرا عشق به مردی نرسانددل را به شفاخانه دردی نرساند

Saib Təbrizi1 dəq
Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'

Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gözüm niçe bir karşuna giryân ola çün şem'

Qazi BürhanəddinQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 443

کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند

Saib Təbrizi1 dəq
Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûn

Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnOduna ûd olmağı bana hak eyledi kânûn

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 453

ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد

Saib Təbrizi1 dəq
Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-res

Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resZülfi gice gözi ases lebi şeker gönül meges

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 457

هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود

Saib Təbrizi1 dəq
Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm ola

Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaGerek ki dürd-i bâdeye sinden mukîm ola

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 464

با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟

Saib Təbrizi1 dəq
Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vire

Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireNebâta nâb ne âkil ola ki kanda vire

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 465

درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر

Saib Təbrizi1 dəq
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasın

Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq