Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıNiçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıŞimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı
Pərakəndə şeir 570دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNiçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler
Qəzəl 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışTûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışBu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış
Qəzəl 577نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا
Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileGözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileAğzun depeledi yine bizi gümân ile
Qəzəl 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülGözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülYa niçe ışkunı başara bile yara gönül
Pərakəndə şeir 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Öldüm yolma anun bilmezliği nedendürÖldüm yolma anun bilmezliği nedendürCândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür
Qəzəl 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را
Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürIşkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürGörürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür
Pərakəndə şeir 597یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Gönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamGönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamNiçe ki ol diler ise ki bini olam olmışam
Qəzəl 599چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را
Rızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeRızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeÇekelüm anı ki rahm ide seng-i hâre bize
Pərakəndə şeir 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Sûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdurSûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdurDeste durur gül yüzüne niçe ki gül destesidür
Qəzəl 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟
Her dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaramHer dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaramMa'zûr tut hevâdan eğer aza oynaram
Qəzəl 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Ayağı içmez ü tutar tolu bu sâkini görAyağı içmez ü tutar tolu bu sâkini görOhır u tutmaz ohıduğını yasakını gör
Qəzəl 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را
Zî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhîZî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhîKi hastaya em derde şifâ oldı şifâhı
Pərakəndə şeir 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Hüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu günHüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu günIşkı tek derdüm anunla ver mezîd olmış bu gün
Qəzəl 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا
Gelün sabâha değin yahalum bu mısbâhıGelün sabâha değin yahalum bu mısbâhıVirün ki râhat-ı râha irürelüm râhı