Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir nəfər kur şəxsə bir binaTənə ilə dedi ki, ey əma,
Rübai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راهپیوند مرا سوی زمین آمد ماه
YadırğamaqBir eloğlu dedi ki, yurdum olub Fransa,Dili yadırğamışam, bunu bilmə asan sən.
Qəzəl 29با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد
Salıbdı fitnə iki gözlərin cəhanə yenəVaqifSalıbdı fitnə iki gözlərin cəhanə yenə,
YandımMən könlümə həmdəm səni sandım.Saymazyana keçdin göz önümdən,
Rübailər, 69Hər kimsə ki eşq ilə yanan olmuşdur,Axşamları səccadəsi qan olmuşdur.
Qəzəl 160ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
Qəzəl 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Ləali-mənzumə, fəsil 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Əhli-İranda, pah oğlan, yenə hümmət görünür!Əhli-İranda, pah oğlan, yenə hümmət görünür!Yenə hər guşədə bir tazə cəmaət görünür!
KapitalHər zaman qəlbimi bir qüvvə əzir, parçalayır,O mənim sinəmin üstündə ocaqlar qalayır.
Ata ocağıÇırpısı tətikdə, odunu dəmdə,Səhərin gözündən od alıb ocaq,
QurumsaqGörsən tanımazsan Yarımsaqqalı,Çıxıb əndazədən dövlətü-malı,
Qardaşlaşan şəhərlərQardaşlaşıb Koventri – Stalinrad,Hər şəhər də dünyamızın bir başındadır.
Beləcə uzanQoluma baş qoyub beləcə uzan,oyansın içimdə yatan duyğular.
Gizli sevgiSevgimdən qaçmışam uzaq şəhərə,Burda da həsrətin gəlib dayanıb.
Səadətnamə, 115مرکز روح عالم اعلاستو آن منزّه ز شیب وز بالاست
Xızr bilmən nə demiş çeşmeyi-heyvanun içünXızr bilmən nə demiş çeşmeyi-heyvanun içünKi xəcildir, çıxamaz xəlq ara anun içün.
Çumur-çumur adın nədir?Gələn gəlir, gedən gedir, çumur-çumur adın nədir?Qalan nədir, gedən nədir, çumur-çumur adın nədir?
İkidiƏbcəd ilə “a” oxudum,Ol Allahı bir bildim.
MənimSuludin, firudin* dilim əzbəri,Oxusam, xoş gələr avazım mənim.
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
BənzəməzGözəl çoxdu bu mahalda, obada,Mən gördüyüm özgəsinə bənzəməz.
Ana yurdumÇöllərindir şən,Hər yerin gülşən.
İstisuyun səhəriSübhün dumanını bir şüa kəsir.Qara sərinində alatoranın
Əfkari-pərişan, ya ki təraneyi-təhəyyüranəBu dəhrdə ismi-bimüsəmma –Hürriyyətü ədldir, müsavat.
Şeir 95کودکی کوزهای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست
Məhəmməd HadiŞeir yaza bilmirəm.Nə ürəyim göynəyir,
Yazım, gəl, baharım, gəlÜrəyim döyünüb uçar quş kimi,Düşər torpaqlara vurulmuş kimi’