Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu dünyanı mən təcrübə eylədim,Namərd körpü salsa, onda ad olmaz.
Qəzəl 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Uşaq və bənövşə(Ruscadan iqtibas)U ş a q
Haqdan peyğəmbərə salamAlimlər qövmüynən arifi aqil,Peyğəmbər mehraca dörd dəfə getdi.
Dünyanın açarlarıDünyanın keçmişi, gələcəyi bir,Hardasa başlanır, hardasa bitir.
Rəhgüzari-mətbuatda bir şükufeyi-maarifSabahleyin odamdan çıxıb mətbəəyə gedirdim. Kitab çantasını ziynəti-duşi-şətarət edən bir xristian balasına rast gəldim. Bu sevimli tifli-növxanın bir ədayi-mələkanə, bir vəz'i-vicdanpəsəndanə, bir tərzidilfiribanə ilə gülşəni-ətfal olan məktəbə gedişi həqiqətən nəzəri-diqqətimi cəlb etdi. Hənuz 8-9 yaşında bulunan bu gülqönçeyi-ürfanın könlümə ilqa etdiyi hissiyyati-mə'sumaneyi-kudəkanəsi şe'r olaraq dodaqlarımdan tökülməyə başladı:Ey iktisabi-elmə şitaban olan çocuq,
Şeir 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Konqolu qardaşDedilər: – Dərin qara, günün də qara olsun.Zəncirdən ayaqların, qolların yara olsun.
Kölgəm ilə mənBir gün bezdim, mən kölgəmə dedim ki:Bəsdir daha, əl götür bu yaxamdan!
Məsnəvi 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Sevərlər səniMüğənni ən incə teli gözləyər,Nəğmə gözəllikdir – ona göz dəyər.
Nəsənsə, özün olSiz ey bizdən sonra şeirə gələnlər,Bu çətin yollarda uğurlar sizə!
Qəzəl 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Kasa MareQonaq gəldik Yer üzünə,köçəcəyik.
Bu könlüm şad olur qəmdən, rüxu çün laləgün görgəcBu könlüm şad olur qəmdən, rüxi çün laləgün görgəc,Misali-mərdi-müflis nagəhan bir yaxşı gün görgəc.
İlham təzə olsunGəlirsən,Müjdələr gəlir səsində,
Qərib RəhmanQarmonunda dərdimizi çalırsanYanır oda dinləyən də, çalan da.
Səni unutmaqdan ötrü…Ən dözülməz ağrılara, əzablara tab edirəm,Şeytandan ümid umuram, iblisə xitab edirəm,
Qəzəl 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Qitə 14Çoxdan vardı ürəyimdə Xorasanın arzusu,Reydə ikən arzulardım: yerim olsun Xorasan.
Qitə 34Bir ölü gördüm, dağılmışdı bütün əzaları,Məskən etmişdi onun boş kəlləsində marü mur.
Rübai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Çin edelüm saçı çini xetâya saldı beniÇin edelüm saçı çini xetâya saldı beni,Sebeb nedür ecaba ki, cezaya saldı beni.
Şərəfnamə, fəsil 41İskəndər məktubu yazmışdı belə,Daşı mum edirdi şəfəqqətilə.
Rübai 18ای شاه جهان،از تو نیاید آزاردانا دل و عالمی و بختت بیدار
Qəzəl 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Ey dil, nə gərəkdir mənə bu can sənsizEy dil, nə gərəkdir mənə bu can sənsiz,Məcmuiyi-aləm ola viran sənsiz.
Könlümün türküsüKönlümün türküsü sənsiz olmaz,Gülşənimsən, çəmənimsən, gözəlim!
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم