Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İstanbulun qızlarıSaçları qıvrım-qıvrım.
Əlvida, yaxud acı bir iqrarAh, bədməstü xərabız cümləmiz bir camdən,Min günəş doğsa, oyandırmaz şəbi-övhamdən.
Şeir 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری
Rotterdamda heykəlRotterdamda, meydandatunc bir heykəl var.
Dördçərşənbə - İkinci çərşənbəBulaqların gözü açıq,Ormanların üzü açıq;
Qitə 83روز قتل ابن ملجم لعنت الله علیهدوستان بودند مهمان کمال السلطنه
Bakılı qızBakılı qız, paytaxtımın gözəlisən,Öz eşqimin, öz bəxtimin əzəlisən.
Anam haqqında şeirlər1. An - min ilAnam öldü!
Qəzəl 57شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Açılmamış kitabAçılmamış kitablar varÖnümüzdə qalaq-qalaq,
Baharın gəldiyin nədən biləyimBaharın gəldiyin nədən biləyim,Gül dikəndə bitər, bülbül daldadır.
Onlar və sənNizami komada yazdı,Sən isə
Özüm döndüm başdaşınaXəyalımda yaşatdığım,Həsrətilə boy atdığım
Bu nə cürə məhəbbətdiÖzü yandı, özü söndü,Bu nə cürə məhəbbətdi?
Qəzəl 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
Rübai 335Sən Allah, canımı almaq istəsən,Elə et, azca da inciməyim mən.
Qitə 31Dün pəriçöhrə bir uşaq gördüm,Dedim: ey nazənin, şəkərgöftar!
Rübai 111زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایشبر دوش کشیدهای و برداشتهایش
Yalunuz yarıcısı birallâhdurYalunuz yarıcısı birallâhdurGarîbün nâle vü zâr ile âhdur
Xosrov və Şirin, fəsil 29Bir gecə, novruzdan daha şən gecə.Bayram gündüzütək xoş, rövşən gecə,
Qəzəl 17«کل من رام تف بوجه سما»«رجع التف بوجهه ابدا»
Qəzəl 241عاشقم بر قامت رعنای توحسن میبارد ز سر تا پای تو
Qəsidə 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Məgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstaniMəgər bənəfşə müəttər qılıb gülüstani,Nəsim cünbüşü təprətdi şaxi-reyhani,
Könlümün türküsüKönlümün türküsü sənsiz olmaz,Gülşənimsən, çəmənimsən, gözəlim!
Qəzəl 40جز رگ جان عشق تو دگر چه گشاید؟یا ز تو جز رنج و درد سر چه گشاید؟
Hürriyyət tərənəsiBizi mərdanə doğmuşdur təbiət ibtidasından,Ədunun qorxmarıq qanlar tökən növki-cidasından.
Süleymanlı yollaraÇoxdandır bələdəm mən o tufanlı yollara,O dil bilməz yollara, o hicranlı yollara.
Rübai 28Qoymuş qapıya bir kötük o qəssab yar,Hər gün kötük üstündə təzə bir qan var.
Rübai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم