Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözüm qaldı eşikdə, yar dövlətxanədən çıxmaz,Kosibdir şəfqətin aya məni-divanədən, çıxmaz.
Xan çinarın gövdəsiniXan çinarın gövdəsiniKimsə qazıb bıçaqla,
Hazır olİncimə məndən, oğlum,qaçdın, gəldin üstümə
Hünərin var, bala böyütHünərin var, bala böyüt,Dərd-sərini vecə alma.
Səadətnamə, 66کردن و ترک فعل یکسانستهمه در قدرت و در امکانست
Vəh ki, mən biçarəni biçarə qıldın aqibətVəh ki, mən biçarəni biçarə qıldın aqibət,Dərbədər salıb məni avarə qıldın aqibət.
Yalan olduYar yanında günahkaram,Doğru sözüm yalan oldu.
Qumar onun qumarıdırNə var - nə yox soruşma çox, nə var onun nəvarıdır,Mənim evimdə qar yağır, bahar onun baharıdır.
Allahın adı iləİbtidada “əlif” – Allah,“Be” – birliyə dəlalətdi.
Qəzəl 57گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید
Uşaq və dovşanU ş a q– Dovşan, dovşan, a dovşan!
A MəsməO gecə üzünü görəndən bəri,Könül edər səni soraq, a Məsmə.
2. İki ürəkləDağlardan dünyaya boylananminarəli köylərinlə
Bir aşiqi-hürriyyətin ehtisasati-ruhiyyəsini təsvir və irae edən bir lövhədirSüyuli-qəm ediyor qəlbimi xərab mənim,Cahanda sanki nəsibimdir iktirab mənim
Şeir 178سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
Ağ filRanqunda ilk dəfə gördüm onu,zooparkda.
DərdimNə yaman dərddir bənim ki,Söyləm əyə dilim yoxdur.
Qitə 81زنقحبه چه میکُشی خودت رادیگر نشود حسین زنده
Bir parça buludQalxıb göy üzünün qürur taxtına,Günəş arxalandı qızıl baxtına.
Kimdir mənim düşmənim?Kimdir mənimƏn qorxulu düşmənim?
Qəzəl 55روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سرگردانند
Gəl, qucaqlaşaq!Qələbə qartalı bir qanad açdı,Səadət dünyaya min şölə saçdı.
Bir qəndildən bir qəndilə taxıldımBir qəndildən bir qəndilə taxıldım,Türab olub yer üzünə yaxıldım,
Sonuncu vaqonun qırmızı işığıGecənin zülmətindəİtibdir yollar-izlər,
ŞöhrətŞöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.
Türkiyəyə gedən yollarTürkiyəyə gedən yollar,Məni məftun edən yollar
Heç demə burayacanHeç demə burayacan,Sən məni yaşadırdın...
Qəzəl 1004Səhraya saldı bizi Leyli edib məftun, yetər,Görsə ceyran ləprini yarpaqda çün Məcnun, yetər.
Rübai 326Sən haman daşqəlbli gözəlsən, canan!Əzəlkindən artiq şirinzəbansan.
Qəsidə 30Ey türbəsi ilə Nəcəfin rütbəsini yüksəldən,Sən ən qiymətli incisən, Nəcəfin torpağı onun sədəfi.