Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bizi mərdanə doğmuşdur təbiət ibtidasından,Ədunun qorxmarıq qanlar tökən növki-cidasından.
Bəlkə də...Zəhmət eşqindən gələn namuslu ad-san yaxşıdır.Min kərə “mən-mən” deyəndən sadə insan yaxşıdır.
Rübai 37Bir nal götürüb gəldi o nalbənd oğlan,Nal vurmaq üçün əyildi, qaldım heyran.
Rübai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Qəzəl 119ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران
Qəzəl 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Rəhgüzari-məxluqatda bir möhtaci-məsarifEy dərbədər gəzib ürəyi qan olan çocuq!Bir löqmə nan üçün gözü giryan olan çocuq!
Ömrümün gündəliyindənBu gün qızcığazım Aybənizlə mənGöz-gözə baxışıb güldük ürəkdən.
İstisu lövhələriGünəş elə bil ki, zirvədə yatır,Baxıb bir lövhəyə, heyran qalmışam:
Hüsni-nigar əhli-nəzər afitabıdırHüsni-nigar əhli-nəzər afitabıdır,Qoymaz, nə sud görməyə, geysu səhabıdır.
Oğlanlar, evlərdə qızlar böyüyürOğlanlar, evlərdə qızlar böyüyür,Sizin gözləriniz baxmasın yana.
Yaşamaq öyrədir təbiət bizəBadam çiçəkləri, nə zərifsiniz,elə bil hər budaq bir ağ işıqdı.
Yarımçıq işYarımçıq işNişanlı qalan oğuldu, qızdı.
Səadətnamə, 77هر کجا علم و قدرت است آن شیسامع است و بصیر و مدرک و حی
Ərğəvani don bilə, ey dilbəri-siminüzarƏrğəvani don bilə, ey dilbəri-siminüzar,Sizin görgəc görünür çeşmimdə aləm laləzar.
Sədala tək-təkRuzi bəxş olundu neçə xilqətdən –İzhar eylə dürüst səd ala tək-tək.
Aclığa qurban gedirikHələlik, düzlük adıynan, düzülüb yan gedirik,Gedirik, əzm ilə biz, aclığa qurban gedirik.
ÜrəyimdəA bimürvət, nainsafın balası,Mən səni seçmişdim sağ ürəyimdə.
Qəzəl 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Tülkü və dəvəDəvə otlaya-otlaya,Kənddən bir az uzaqlaşdı.
Sənə qurbanGördüm səni qızılgültək açanda,Bir gecə mehmanım ol, sənə qurban.
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
Əş'ari-pərişan, yaxud solğun çiçəklərDəryadə kəfü mövceyi-cuşan pərişan,Qə'rindəki əsdafi-dürəfşan pərişan.
Şeir 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن
Təbrizin yolları oyum-oyumdurTəbrizin yolları oyum-oyumdur,Yanıq dağdan qalxan duman olaydım!
Of, çəkilsin cəhənnəmə bir pərdəOf, çəkilsin cəhənnəm ə bir pərdəBu baxmaqdan yorulduğum dünyaya!
Pərakəndə beyt 1اَمرَدی رفت تا نماز کندکرد کون سفید خود بالا
Qəlb şairiFizuliyə ithaf*1**
Mənə nə var?"Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi? "M. Ə. Sabir
Qəzəl 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام