Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Könül, vəfasız olan nazlı yarə yalvarma,Nə etibar ona, bietibarə yalvarma!
OlmasaGülməz şeir deyən yeni sövdası olmasa,Dinməz dilindən hər sözün əlası olmasa.
Rübailər, 104Zülfün necə eylər üzünə naz, gör bir,Qorxum var olum paxıllığımdan kafir.
Rübai 66مجذوب اگر با تو کسی جنگ کندآن کن که خجالتش به صد رنگ کند
Qəzəl 4بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را
Qəzəl 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Cəhd eylə, sən ancaq nəzəri-xəlqdə pak ol!Cəhd eylə, sən ancaq nəzəri-xəlqdə pak ol,Məxluqu inandır;
İllər, qərinələr keçirsə aləmİllər, qərinələr keçirsə aləm,Yadımda saxlaram hər zaman səni.
Biri mənə şair dedi...Biri mənə şair dedi,Dondum yerimdə.
Qadir Allah səbəb sala arayaQadir Allah səbəb sala araya,Gənə dost kuyinə yollar açıla.
1. Manas dastanıGəzdim qırğız ellərini doyunca,Bir dolaydan yüz yol keçdim mən azı.
Sən dəTəbabət dərsliyinigətirdim bir gün yada.
Qızlar dayanarlar yollar yanındaBizim kənd yerinə gələndə baharqırmızı geyinib qızlar dayanar
Həqqül-yəqin, fəsil 5حقیقت- ذات هستی اقتضای یگانگی مطلق میکند که غیرهستی جز نیستی نبود: شهد اللّه لااله الا هو.حقیقت- هستی دیگر که غیر هستی است بر هستی مقدم نیست که: تقدم الشیئی علی نفسه لازم میآید. پس هستی واجب یگانه بود. لا اله الاهو فی الاخرة والاولی.
Ey vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyamEy vəfasız, necə bir sərvi-rəvan bulmazmıyam,Ya yüzün tək bir şüküftə ərğəvan bulmazmıyam.
MədinəGözəl qiyafəli, Leyli kamallı,Sənsən gözəllərin şahı, Mədinə.
Xəlçə-palaz üstə gəlirYetişir dövrü-zühur, haqq taraz üstə gəlir,Azı çoxdan tələsir, çoxları naz üstə gəlir.
Qohum bildik, qoyduq adam yerinəQohum bildik, qoyduq adam yerinə,Xələt verdik, gəl Bəşirin toyuna,
Qəzəl 15ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات
ŞəklindəSevimli tələbəm Tağı Şahbaziyə.*Sevimli bir diləyim var, xəyal şəklində,
Pəh-pəh-pəhSəmaya boylandım pərimi gördüm,Baxdım da bəyəndim, dedim pəh-pəh-pəh.
Vur gülləniİnanmıram mərd oğulDava günü darıxsın.
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Şeir 48کاهلی در گوشهای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست
Barmaqların dil açırAyaqların döşəmədən bir qarış yuxarı.Qolların yeni pöhrə kimi
Ey xaliqi rəhmən, yenə rəhmin nə qədərdirEy xaliqi rəhmən, yenə rəhmin nə qədərdir?Hər qədər edəm şükr, yəqinim ki, hədərdir!
Qitə 16هر کس ز خزانه بُرد چیزیگفتند مَبَر که این گُناه است
Səməd gedən maşında mənİldırımlar vermir ara,Dırmanırıq göy dağlara.
Qəzəl 136فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری
Qara saçlar, ağ saçlarSaçlarıma dən düşür, dən düşür, yaman düşür,Hər baxanda anamın ürəyinə qan düşür.