Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Oyuncaqlar, evciklərBezdirib Nərimanı,
Ey pəri, hüsnin sənin cahi-cahandan yaxşıdırEy pəri, hüsnin sənin cani-cahandan yaxşıdır,Bəlkə, ancaq can deyil, canü cahandan yaxşıdır.
Göyçə dərdiQəsbkara qalan Göyçəm,El-obası talan Göyçəm
Qəzəl 1829Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçib,Mən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.
Rübai 335Sən Allah, canımı almaq istəsən,Elə et, azca da inciməyim mən.
Qəzəl 140Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.
Qəzəl 100صورت او را ز معنی آشنایی با دلستورنه صورتها بسی دانم که از آب و گِلست
Gözi ohladı bizi kara kılaGözi ohladı bizi kara kılaMiskîn itdi gîsûsı kara kıla
İqbalnamə, fəsil 37Müğənni, şövqlə ucalt səsini,Aç yenə gövhərlər xəzinəsini!
Qəzəl 134شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست
Əlavə 2ای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلاچون نقطه فردی
Qitə 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Alimi-biəməl vaqiəsiBir nəfər mərd getdi təhsilə –Ki, yetirsin ülumi təkmilə.
MehribanlarMehribanlar mehribanlar yanındadır,Mehribanlıq yaxşıların qanındadır,
Qitə 28هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد
Səbr eylə, könül, möhnəti-hicranə, tələsməSəbr eylə, könül, möhnəti-hicranə, tələsmə,Dərd əhli yetər səbrlə dərmanə, tələsmə.
Əksini gördümQəlbimdə yenə saf, ləkəsiz güzgünü gördüm,Mən orda böyük eşqimin öz mülkünü gördüm.
Rübai 138Şux olmalıdır sevgili, oynaq, dildar!Aşiq gərək eyləsin nalə, min ah-zar.
Rübai 70مجذوب تو اندیشهٔ هستی نکندپیداست که شعله میل پستی نکند
Ləali-mənzumə, fəsil 7شهید عشق که تنگ است پوست بر بدنشتو خصم بین که به یغما زره برد ز تنش
Rübai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Xəsisin heyfi, varisin keyfiXəsisin heyfi, varisin keyfiŞeirlər - M. A. Sabir. Hophopnamədən: Satiralar.
Əyilmə!Həyat! O çox zaman görünür iyrənc,Bu səhnədə min bir qanlı pərdə var
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Ləli-ləbin kimi sağəri-səhbaLəli-ləbin kimi sağəri-səhbaBulunmaz, sormuşam meyxanələrdən.
Göy dənizdə söndü fanarGöy dənizdə söndü fanar,Söndü yenə yanmaq üçün.
Aşıq ədalətəƏdalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.
Qoca ərəbin səhər namazında duasıYarəb, düşmənimincanını sağ elə,
Kənzül-həqayiq, fəsil 9ز خشم و شهوت و از حرص و کینهتهی کن ای پسر امروز سینه
Sürmə kuyində məni-avarəni, çox sevdügümSürmə kuyində məni-avarəni, çox sevdügüm,Ləbləründən çarə qıl, biçarəni, çox sevdügüm.