Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İbtida əlifdən dərsim almışam,Oxudum dərsimi əzbər-əzbəri.
Süftəformuş sən deməÖlkəmin çox məmuru rüşvətdə zormuş, sən demə,Bir yerə yığsan böyük rüşvətli xormuş sən demə.
Bir şair çıxıbdı YekallardanBir şair çıxıbdı YekəallardanBəyənməyib göyçəlinin kərməsin.
Qəzəl (başqa mənbədən) 6ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
Ailə həyatımın on altı illiyiSəməd Vurğuna ithaf edirəm*Vurğunum, get-gedə gəncləşir könül,
Tərsinə gedərGünahkar qul oldum fani dünyada,Pozulub şövkətim tərsinə gedər.
Baxa bilmirikGörən bizi kim qarğıyıb,Tilsimdən çıxa bilmirik.
Cəhalət zənciri və kor gözlü rəhbərZənciri-cəhl, məhbəsi-övham içində, ah, –Qalmışlara nasıl görünər fəcri-intibah?
Şeir 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم
O gecəGecədir.Kimsə yox.
Sən bəni bircə an gözləməsən dəSən bəni bircə an gözləməsən dəSəni ömrüm boyu gözləyəcəyəm!
Qəsidə 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
O, adi bir qız deyil...Paytaxtıma baxıram,İşıqdan göz qamaşır.
Qəzəl 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Gecələr - pənah yerimSəhərlərim - boyasız, gündüzlərim - qorxusuzGecələrim - narahat, gecələrim - yuxusuz.
Biz onları görmüşükSadələrin məzmunu var, mətanəti var –Biz onları daim məğrur bir dağ görmüşük.
Vücudim şəhrin seyr edib gəzərimVücudim şəhrin seyr edib gəzərim,Didar ilə məhəbbətə eşq olsun.
Kimdir bu dağ çəkən AzərbaycanaMart çevrilişi qurbanlarına*Anayam, başımda illərin qarı,
Qəzəl 1727Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.
Rübai 312Eşqində olmuşam zarü-pərişan,Eşqinin oduna yanmışam hər an.
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Cami-Cəm, fəsil 94Susmaqla, seyr ilə çatdılar ancaq,Kilsədə Məryəmlə, Zəkəriyya, bax.
Acebâ derdümün devâsı kanıAcebâ derdümün devâsı kanıAcebâ rencümün şifâsı kanı
İqbalnamə, fəsil 29Müğənni, çal rudu, çal səhər erkən,Mərdlik nəğməsini gətir yada sən!
Qəzəl 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Müləmmə 5لقد فنیت عن الغیر لا وجود سواییلان نفی وجودی ثبوته لبقایی
Qəsidə 197بار خدایا بسی عذاب کشیدیانده و تیمار گونه گون بچشیدی
Müctəhidin təhsildən qayıtmasıMüxtəsər, bir zaman çıxar bu xəbər –Ki, gəlir ol cəhani-fəzlü hünər.
Mənim üçünGetdi o aypara mənim,Bulunarmı çaram mənim?
Qitə 3زهی باد بر تو و عکس حلمتگران سایه کرده سپهر سبک را