Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Sevgi hakim olmalıHarda azad bir ölkə var – o yerləri şənlədənSevgi, məhəbbətdir ancaq, şer ilə həm şairdir.
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Həqiqi bir xəyal, yaxud bir lövheyi-cəmalEy kainati-fikrətimin şəmsparəsi,Bilməm üful qıldımı bəxtim sitarəsi?
Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
“Ağ çay”, “Qara çay”İki çay süzülüb axır yanaşı,Dalğalı bir nəhrin qolları kimi.
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
Saz, söz qalandırÜrəyim yaman dolubdur,Bülbül ölüb, gül solubdur,
Qəzəl 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!
Qitə 118Ərəb uşağı tək hər əcəm yenə.Qulağı halqalı qul olmuş sənə.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Neçün kılmaz aceb dilber bize meyiNeçün kılmaz aceb dilber bize meyiKi gözlerüm ahıdur kanını seyl
İqbalnamə, fəsil 8Yunanlı filosof, zəkada nadir,Çıxartdı mədəndən belə cəvahir:
Qəzəl 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib"Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib",Ey bəşər surətli rəhman, vey mələksima həbib!
Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Münəccimin hekayəsi (Var idi bir münəccimi-əyyam)Var idi bir münəccimi-əyyam,Ona Pərviz edərdi çox ikram.
Bu yurddan çağlayardı bir zamanlarBu yurddan çağlayardı bir zamanlarDavullar, zurnalar, sazlar, kamanlar.
Qitə 83به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی
Dağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimiDağıtma gül üzə zülfün ay üzrə halə kimi,Şərabdan bir əsər var ləbində lalə kimi.
Nakam şairO qədər yazdı ki, dəftərlərə, əldən düşdü,Çox özündən dedi, “mən”, “mən” dedi, dildən düşdü.
Rübailər, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Qəzəl 96بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز
Digər şeir 12اگرم ز بی نیازی همه خوار و زار داردچه غم آنگل دورو را که چو من هزار دارد
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
ŞAH DEDİ: – AĞLAYIRAM, BƏS Kİ, ÜZÜM ÇİRKİNDİRŞah dedi: – Ağlayıram, bəs ki, üzüm çirkindir,İldə bir görsəm əgər ayinədə surətimi!
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
«Özünə bax!» deyirsənÖzümə necə baxım, söylə, atam balası?Hər gün xeyrə açılmır dünyamızın bal ağzı.