Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sevdiyim, dimədən sellər açılır,Hər zaman düşəndə iraq gözlərin.
Yaxşı ki...1**Yaxşı ki, dünyada qayğılarla bir
Yaşa, hayıfsanBir gözəl qadına heyran qalmışam,sağ ikən, ölənə həsəd çəkirdi.
Tut ağacıƏtəyini tut,silkələyim tut ağacını,
Kənzül-həqayiq, fəsil 24اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار
Sənsən, ey Leyli, məni-Məcnuni rüsva eyləyənSənsən, ey Leyli, məni-Məcnuni rüsva eyləyən,Könlümi çak eyləyib, canim ara ca eyləyən.
Aşıq Alının Aşıq Əsmərlə deyişməsi (1)Aşıq Əsmər:Kəndini laf edib, “aşığam” demə,
Dəyişsək, əgər ünvanımızıDeyirəm ya soyunub göstərək üryanımızı,Ya da ki, dar geyinib pırtdadaq hər yanımızı.
Olmaz, olmazAşiq olan eşqə düşər, dərd çəkər,Mənim kimi dərdi yüz olmaz, olmaz.
Qəzəl 48ریخت خونم که این شراب من استسوخت جانم که این کباب من است
Hamımız bir günəşin zərrəsiyikƏsrlərdən bəri zülmə alışan,Qan içən, qan qusan, ey şər insan!
Gözünü yumdunmuGözünü yumdunmu keçdi bu gecə,Mən də bu gecənin bir uyğusuydum.
Mücahidi-millət Həsənbəyin ruhuna ithafTiri-bəlayə sinəsüpərdir düha’lər,Mə’ruzi-tə’neyi-hümməqadır zəka’lər.
Şeir 90بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیرهبخت
Qəsidə 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Əsrin son gününə bərabər gedəkŞair dostum Mir Mehdi*Seyidzadəyə*
Hörümçək tor bağladıTariximiz danıldı,Uydurma tarix ilə kimliyimiz anıldı -
Göy gölün xətrinəYayın qızmarında çıxdıq şəhərdən,Boz bürüncək kimi bürkünü atdıq.
Ta kim, zülfin niqabi mahtab üstündədirTa kim, zülfin niqabi mahtab üstündədir,Bir bulud nisbətlidir, kim, afitab üstündədir.
Füzulini dinlərkənBir şairi biyqədir həzinəm, əgər ölsəm,*Min təzkirə təhrir edəcəklər kəfənim.*
Qəzəl 2064Dostluğun çox şərti var, ancaq qanında yox sənin,Dost üçün şam tək alışmaq da canında yox sənin.
Qitə 58من که خاقانیم عزیز حقمز آن که عبدی خطاب من رانده است
Qəzəl 182Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar,Aşina cövr eləyir, bax mənə biganə yanar.
Qəzəl 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Bengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanıBengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanıZülfün içinde gönülüm gibi ser-gerdân kanı
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
Qəzəl 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Ey badi-səba, məndən ilət yarə səlamıEy badi-səba, məndən ilət yarə səlamı,Şol qəmzələri ərbədəcu, eyni həramı.
Qitə 58تا آفریدگار مرا رای و هوش دادبی کس ترم نیاید از خویشتن بیاد
Münəccim haqqında hekayəBir gün oldu səvar şiri-xuda,Bir qəzavətçün ol şəhi-vala.