Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən yoxsul, əliboş olsam da belə,Beləçə düşgünlük, zəiflik ilə
Gözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişemGözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişemMüşkile düşdügüm bu ki zülfüne şâne gelmişem
Xosrov və Şirin, fəsil 67Qızıl bayrağını açanda aləm,Dağılmış qoşuntək qaçıb getdi qəm.
Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Dünü gün müntəzifəm mən ki, bu pərgar nədirDünü gün müntəzİFəm mən ki, bu pərgar nədir?Künbədi-çərxi-fələk, gərdişi-dəwar nedir?
Qitə 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باددشمنانت را ز دیده روی خون پالود باد
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey xəstə cismimin canı)Cəfər, ey xəstə cismimin cani,Səd ya nəhs olan günü tani.
Mənim şeirlərimdən qopan, mənim səsimdirMənim şeirlərimdən qopan, mənim səsimdir,Nə söylərəmsə, candan yüksələn həvəsimdir.
Qitə 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Dilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görəDilbərim yar olub əğyarə eşitdiyimə görə,Gül gedib həmdəm olub xarə eşitdiyimə görə.
Qəribə nitqGecə-gündüz sənətim yazmaqdır ancaq mənim,Qəlbim söz dəryasıdır, taleyimə bax mənim,
Rübailər, 164Göydə ayı nur saçdı, üzün sındırdı,Sərvin belini sərv qamətin qırdı.
Qəzəl 79عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند
Atəşkədə, fəsil 10شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Qəzəl 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
AÇILDIQCA SƏNİN SÜBHÜN, MƏNİM DƏ HÖRMƏTİM ARTIRAçıldıqca sənin sübhün, mənim də hörmətim artır,Qaraldıqca şəbi-tarin cəlalü şövkətim artır.
Bir qəlb ki, çalxalanarBir qəlb ki, çalxalanar, hər zaman coşar,Tufanlar keçirən dəryaya bənzər.
Dağ qopdu yerindən...Dağ uçdu – uçunma, vaysınma hədər,Qopanı saxlamaz nə güc, nə qılıq.
Piranəsərlikdə bir növcavanınPiranəsərlikdə bir növcavanınPiyalə çeşminin məstanəsiyəm.
Doğum evindəKeçirəm yanından doğumxananın,Alır qulaqlarım körpə səsini.
29 güllənin yiyəsiAtəş!Şəmkirdə atəş!
Qoca ağaclarYazıq,yazıq ağacların
Gülşəni-raz, fəsil 23چو نور آفتاب از شب جدا شدتو را صبح و طلوع و استوا شد
Gəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasanGəlgil axır, ey mənim canü cəhanım xandasan,Yüzi güldəstə, boyu sərvi-rəvanım, xandasan.
Birdi-birƏrşdə xaliq, yerdə züllah, (zühur)Evdə ata birdi-bir.
Yaxşıdı ki, yaxşıdıÜz yumuşaq, ar ilə qeyrət zəif,Bərk canımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
OlmazQabiliyyətdə, mərifətdə, kamaldaBu cahanda sənin kimi can olmaz.
Qəzəl 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Tıq-tıq xanımGəlin, sözə uşaqlar,söyləyim bir hekayət:
Vida qabağıGəl bir daha səni öpüm,Dodaqların qırışmamış.