Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزمز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزم
Rübai 28Xaqani, səndə bu hümmət var ikən,İstəmə fələkdən öz ruzini sən.
Həft camQəflət yuxusundan o zaman kim oyanıb mən,Söz bayrağı qaldırdım uzaq göylərə yerdən.
Cami-Cəm, fəsil 94Susmaqla, seyr ilə çatdılar ancaq,Kilsədə Məryəmlə, Zəkəriyya, bax.
Kıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükKıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzükİrişdi bize vaslun ile devlet-i nâzük
Yeddi gözəl, fəsil 14Bir gün Yəzdigirdi eyləyib agah,Dedilər ki: "Oğlun igid Bəhram şah
Qəzəl 373عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار
Qəzəl 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Harun və BəhlulHarun-ər-Rəşid Bəhluldan sual elədi ki, mənə bir nəsihət elə, taona əməl edib rastkar olum.
ƏrdəmlilərSöz almayaq nə ərəbdən, nə farsdan,Yetər bizə aydan arı dilimiz.
Rübai 6در بزم تو گل با می سوری در ساختبا باده و گل نرد طرب باید باخت
Heyf, bir bilmədin, ey gül, dili-zarımda nə var!Heyf, bir bilmədin, ey gül, dili-zarımda nə var!Eşqimin sirri nədir, eyləyə bilməm izhar.
Bir lövhəBakılıtək düşünürəm bayaqdan –Heç belə qış görməmişdim bu yerdə.
Rübai 52جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد
Müsəmmətحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Ləali-mənzumə, fəsil 63عج للمسیر و سرفی البیدو القللان العلی فی ستون الانیق الذلل
Qəzəl 150ما به بوی زلف یار مهربان آسودهایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسودهایم
Analar bəzəyiGər olsa nisadə elmü irfanÖvladə edər bu yolda iman.
Kiçik şəhərArazdan arx gəldi, su gəldi Milə,Bir ilə salındı kiçik bir şəhər.
Dünya böyük, ömür yolu bir addımDünya böyük, ömür yolu bir addım,Bir balaca eşq adası yaratdım.
Tökər səndən ayrı, ey çeşmi xumarTökər səndən ayrı, ey çeşmi xumar,Gecə-cündüz əşki-ali gözlərim.
Yol üstünə düşən daşÇəkir xəyalımı, çəkir fikrimiQədim yunanların əfsanələri.
Taleyin dalıncaSən görüşə çıxırsan,mübarəkdi, qadası:
Qurbağa və mənGəldim ki, dərdimi suya danışım,Suyun da dibindən sən çıxdın üzə.
Gülşəni-raz, fəsil 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Ey pəriləb, demə həq bir parə can vermiş sanaEy pəriləb, demə həq bir parə can vermiş sana,Çeşmeyi-heyvan deyib, şəkli-dəhan vermiş sana.
GözəllərSəhər çağı çıxdın mənim qarşıma,Göründü gözümə dəstə gözəllər.
Mən Qarabağçün yaşadımElə zənn eyləmə ki, tək yaşamaqçün yaşadım,Mən elin dərdini gizlin daşımaqçün yaşadım.
Qəzəl 187ای هر نفس تافته بر دل ز تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری