Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir yol görən, min yol dönüb baxardı,Bu güllərin vaxtı vardı, əzizim.
Kənzül-həqayiq, fəsil 32صراط اندر حقیقت چیست راهستچو بگذشتی از آن جان را پناه است
Xəstə canım çəkdi ah, ol nərgisi-fəttan görübXəstə canım çəkdi ah, ol nərgisi-fəttan görüb,Avçı tək kim, ox çıxarub səlbdən ceyran görüb.
De bir üz-bir üzVaxt məni tulladı qəm dəryasına,Ovçuyam gəzirəm de bir üz-bir üz.
Şurikə köz qoymuşuqHər nəyə əl vurmuşuqsa, orda bir iz qoymuşuq,Sirr odur ki, əyri əlnən izləri "düz" qoymuşuq.
Rübai 13خرم طرب و نشاط و عیش آغازمخود را به خرابات مغان اندازم
Qopuz səsi, şaman duasıDağlıq Altay şairi Diman Biləkova*Oxuduğun bu mahnı
Baş və dilSöz söyləyən zamandaDil yaman dolaşırdı,
Qəzəl 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Rübai 56Eşqdir gönuldən hər dərdi silən,Eşqdir dunyada hər dili bilən,
TərkibbəndNecə xoş günlər idi bilməz idim yaxşı, yaman,Yar qəmi çəkməz idim, qorxmaz idim düşmandan.
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Türk-i hatâ gözi anun azm-i şikâr eylemişTürk-i hatâ gözi anun azm-i şikâr eylemişZülfi çerilerine uş yinile câr eylemiş
Leyli və Məcnun, fəsil 23Sülhün qoqusunu duyunca MəcnunKinlə qəzəbləndi ürəyi onun.
Qəzəl 413در تو عجب مانده ام ای عشق شنگنوری و ناری بگه صلح و جنگ
Qəzəl 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Qəsidə 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
Ol ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedibOl ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedib,Alıbdı səbrü qərarimi aşikarə, gedib.
ÇocuqlarımHəsrətəm, mən sizə, ey çocuqlarım,Canımda qalmayıb hey, çocuqlarım!
Rübai 29شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست
Gözəlim, gül üzünə kim ki, tamaşa eylərGözəlim, gül üzünə kim ki, tamaşa eylər,Qorxuram, eşqimizin sirrini ifşa eylər.
Sağ ol, müəllimim Süleyman SaniMəktəb illərində müəllimimizTək müəllim deyil, ataydı, ata.
Rübai 98دیدم چو مه و مهر میان کویشگرمابه زده آبچکان از مویش
Qəzəl 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Qəzəl 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Qəzəl 158خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
Neyliyim, ey vay! bu urus başdılarNeyliyim, ey vay! bu urus başdılar,Bilməyirəm hardan aşıb-daşdılar?!
Qız və romanGüllü sarmaşıqlar içində yalqızYaşıl bir eyvanda sevdalı bir qız.
Dünya düzəlmirBöyük Mirzə Cəlilə*Ömür də tükənir, söz də tükənir,
Vurub dün bərgi-gül həmrənglik lafın dodağiləVurub dün bərgi-gül həmrənglik lafın dodağilə,Səba torpağə salmış, hər yetən tapdar ayağilə.