Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Qitə 316سر انگشت میرزد بیبیبر من انگشت میگزد بیبی
Rübai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Əhməd bəyə məktubŞükr kim, rə'yimcə dövran etdi çərxi-çənbəri,Tale' oldu feyz bürcündən səadət əxtəri.
Şükür ki şekker ahar lebleründen iy dilberŞükür ki şekker ahar lebleründen iy dilberŞükür ki gîsûlarun saçdı âleme anber
Qəzəl 217ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟
Neçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedimNeçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedim,Nəzireyi-şüərayi-fələkcənab dedim.
Unudulmuş unudulmaz sözlərMənim gözəl dilimin, hər gözəl, hər incə sözüDilimdə türkülənir, könlümün gülünçə gözü.
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Qitə 322اَبَر دستا ز بحر جود مراعنبر دُر ثمن فرستادی
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Fəsli-ibtilayi-XəlilullahDiyari-bəla müsafirləri və əqari-əna mücavirlərinün cümləsindən biri məhbubi-Maliki-Cəlil Həzrəti-İbrahim Xəlildür ki, ta xəl’ətixilqətlə sərəfraz olduvə xəlvəti-xüllətdə şərəfi-məhrəmiyyət buldu, hərgiz hücumi-bəladan əman bulmadı və süduri-hadisədən fariğ olmadı. Cümlə bəladan biri oldur ki, Nəmrudi-mərdudun atəşi-istilası zəbanə çəküb və səhabi-təsəllüti barani-bəla töküb istid’a qıldı ki, ol təlayi-təmam-əyarə atəşi-suzanla tab verə və ol şəm’i-şəbistani yaxud, zülmətsərayi-küfrinə nuri-sürur yetürə. Əlqissə, Həzrəti İbrahim məncəniqə girdikdə və məlaikə anı atəşə mütəvəccih gördükdə münacat etdilər ki: "Ya Rəb, cəmi’i-bəni-Adəmdən bir kimsənədir ki, sənün əhədiyyətinə mö’tərifdür və ibadətünlə müttəsifdür, anı yandırmaq istərlər. Rüxsət ver ki, müavinət qılub anı bu təhlükədən xilas edəlim". Həzrəti-İzzətdən xitab gəldi ki: "Mülazimətinə gedün, əgər müavinət istərsə, mələd edün". Bu işarətlə Mələküssəhab hazır olub ayıtdı: "Ey Xəlil, rüsxət versən seylabi-siyasətlə ə’danın naireyi-fəsadın müntəfi qılub, binayiinadın fənayə verməyə hazır olmuşam". Və mələkül-ərz ayıtdı: "Əgər işarət olsa qövmi-Nəmrudi Qarun kibi təhtüs-sərayə çəkməyə əzimət qılmışam". Həzrəti-Xəlil ayıtdı: "Ey ümmali-karxaneyidünya və ey hüffazi-qəvanini-nizami-əşya! Səlahi-behbudimdə bənim ixtiyarım və dostdan gələn dərdin dərmaninə bənim iqtidarım yoxdur". Şe’r:
Neler idersin bize hay sen nigâr olmamışNeler idersin bize hay sen nigâr olmamışKimdür sinün yoluna zâr u nizâr olmamış
Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد
Əl çatsa fəda canımı cananə edərdimƏl çatsa fəda canımı cananə edərdim,Şəmi-rüxünə könlümü pərvanə edərdim.
Bu dünyada ölüm varBu dünya gidi röyə,Nə cəfa, nə zülüm var!
Qəzəl 5350سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم
Qitə 325طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Yeddinci bab. Həzrəti Sultan Hüseynin Mədinədən Məkkəyə təvəccöh etdigin bəyan edərBu nüsxeyi-nami ki, müsaidəti-xameyi-siyəhruzigari-əşkbarla zühura gəlürvə bu nameyi-girami ki, müavinəti-kilki-sərgəşteyibiqərardan təhrir alur,
Yaraşmışam hevâsına ben yıl u ay ileYaraşmışam hevâsına ben yıl u ay ileGözinden esriyen niçe ola ki ayıla
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Əgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həramƏgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həram,Ləbin xəyalı ilə vacib oldu şürbi-müdam.
Bilənmi varDünyaya gələndə gülən olmayıb,Gedənin dadına gələn olmayıb,
Qəzəl 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
Qitə 339ای بزم تو فروخته رایات خرمیدر شان عهدت آمده آیات محکمی
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Fəsli-əvvəl: Şəhadəti-Hürr və bəzi şühədaÇün müttəfiqi-əleyhi-ərbabi-’üqul və mö’təqidi-əshabi-qəbul oldur ki, ədlümuri-mütəvəssiti-mütəsaviut-tərəfeyndən ibarətdür və cövr ifratü təfritdən bir
Nigârînâ aceb hüsnün ne milletdür ne milletdürNigârînâ aceb hüsnün ne milletdür ne milletdürBu cânuma sinün ışkun ne illetdür ne illetdür
Qəzəl 240آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد