Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن
Qəsidə 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Qəzəl 131عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست
İkinci bab. Həzrəti-Rəsulun Qüreyşdən çəkdigi bəlaləri bəyan edərHəzrəti-Sultani-bargahi-risalət və nazimi-kargahi-şəriət, gövhəri-gənci-neyi-əsrari-hikmət, gülbüni-hədiqeyi-rəhmət dəri-xəzaneyinəsihət açub və dürcilə’lindən
Işk ile gönül seyl olıban taşa gerekdürIşk ile gönül seyl olıban taşa gerekdürNakş eyleye cân derdini her taşa gerekdür
Qəzəl 395گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس
Saqi, hanı xurşid-mey axır ki, sabahSaqi, hanı xurşid-mey axır ki, sabahBisağəri-mey əhli-vəfa xuncigər oldu.
Bir gözəl üzBu gözəllik gedəcək, incə məsəldir, gözəlim,Hər gözəl ən gözəl, ən dadlı qəzəldir, gözəlim!
Qəzəl 6527Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.
Qəsidə 82مقصد اینجاست ندای طلب اینجا شنوندبختیان را ز جرس صبحدم آوا شنوند
Qəzəl 135در خرابات عاشقان کوییستوندرو خانهٔ پریروییست
Üçüncü bab. Həzrəti Seyyidül-Mürsəlin keyfiyyəti-vəfatın bəyan edərHəmişə dideyi-bəsirət birlə mütalieyi-övraqi-ləyalivü əyyam edən ərbabi-həqaiqvə əshabi-mə’arifə mə’lum olmuşdur və həmvarə eyni-fərasətlə
Yolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaramYolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaramCân oynayıban ışkuna ser-bâz olısaram
Qəzəl 396از ما حکایت می و پیر و مغانه پرساز زاهدان حکایت تسبیح و شانه پرس
Visali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranəVisali-yari-gülrüxsar axır döndü hicranə,Məqamım rovzeyi-rizvan ikən axırda nar oldu.
Yadigar kimiGəldin xəzanlı ömrümə bir gün bahar kimiCanlandı laləzar kimi ruhumda şəfqətin.
Qəzəl 6529شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او
Qəsidə 92صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید
Qəzəl 145آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفتآتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت
İkinci fəsil: Həzrəti Hüseyn və Əhli-Beyt şəhadətin bidirirMünşiyi-əhkami-kargahi-qüdrət və mümliyi-ərqami-səhayifihikmət ki,bidayəti-fitrətdə "İnnəl-insanə lə-fi-xusrin" ibarətiylə səhifeyi-əhvali-insana
Gülsitân u dilsitân ü dûstânGülsitân u dilsitân ü dûstânAndururlar gönlüme hindûstân
Qəzəl 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوشاو بخود مشغول و جانها به خروش
Vermənəm könlümü bir dilbərə bundan sonraVermənəm könlümü bir dilbərə bundan sonra,Olmanam aşiq o siminbərə bundan sonra.
Şair kimiDivanə eylədin məni,Sevgin içimdə sirr kimi,
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?
Qəsidə 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Qəzəl 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Bu, izhari-e'tirafi-cəhalətdir və iqrari-israfi-mə'siyətdirEy hikmətə baxmayan nəzərsiz,Əhvali-zəmanədən xəbərsiz!
Işkını lebün çünki dil ü câna gemişmişIşkını lebün çünki dil ü câna gemişmişBûd ile vücûdın kamusın yana gemişmiş
Qəzəl 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف