Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gönül ile cân içinde kârzâr olmış dururBülbül-i dîvâne noldun nev-bahâr olmış durur
Qəzəl 416بیار، ساقی عشاق، جام مالامالهزار نعره مستان، هزار بانگ «تعال »!
Gərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın varGərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın var,Leyk ondan bu gözəldir ki, gözəl halın var.
Sevirəm mən səni candanBir oğulsan, ulusa aşiqsən,Ən gözəl sözlərə sən layiqsən.
Qəzəl 6786چرا از سینه ای آه سحر بیرون نمی آیی؟سبک چون تیغ ازین زیر سپر بیرون نمی آیی؟
Qəzəl 248دیده در کار لب و خالش کنمپیشکش هم جان و هم مالش کنم
Qəzəl 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Bu, Məcnunun dağ ilə müsahibətidir və cari olan çeşmə ilə münasibətidirBir dağə irişdi yolda nagah,Qəddinə libasi-vəhm kutah.
Tolu vir ayağı sâkî ışk gâlibdürTolu vir ayağı sâkî ışk gâlibdürKo subh sözini bu demde çünki kâzibdür
Qəzəl 426نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم
Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı varXət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var,Zülfi-siyahı tək o gülün piçü tabı var.
Uca TanrımEşitdi səsimi o ulu Tanrım,Varlığı varlıqda nur dolu Tanrım.
Qəzəl 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی
Qəzəl 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Qəzəl 102انجمن شهر ملای گلستباده بیاور، که صلای گلست
Bu, Leylinin İbni Səlama giriftar olduğudur və yardan məhrum və müqəyyədi-əğyar olduğudurMe'mari-səraçeyi-ibarətBöylə bu evi qılır imarət:
İy niçe düşdi gönülüm şol yanağınun alınaİy niçe düşdi gönülüm şol yanağınun alınaİy niçe dahi düşiser la'l-i lebinün alına
Qəzəl 434سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردمبرای حضرت جانان وداع جان کردم
Əhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədirƏhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədir,Aləmi-mənadə, bil, can özgə, canan özgədir.
OlmalıdırSuçluluqdan qaça bilməz alçaq,Suçlunun rəngi qaçıq olmalıdır.
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Qəzəl 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Qəzəl 105روی تو، که قبلهٔ جهانستاز دیدهٔ من چرا نهانست؟
Bu, Məcnunu atası səhrada bulduğudur və nəsihətlə islahından aciz olduğudurTəhrir qılanda əhli-inşaBöylə bu misalə çəkdi tuğra
Sanemâ çü gîsûlarun tağıdup boya bırahdunSanemâ çü gîsûlarun tağıdup boya bırahdunSanasın ki leblerünün şekerin suya bırahdun
Qəzəl 466در دور رخت یک دل هشیار ندیدیمجز روی خوشت مشرق انوار ندیدیم
Sinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlirSinədən guşuma fəryadi-dili-zar gəlir,Dərdi artıbdı, genə naleyi-bimar gəlir.
Zalım ovçuZalım bir ovçunun zalım övladıCeyran yavrusunu düzdə qovladı,
Qəzəl 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی
Qəzəl 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم