Aşıq Alı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dağlar sinəsindən, yaylaq yolundan,Neçə-neçə pasibanlar keçibdi.
KönülBəd gəldi ruzigar, döndü zamana,Baxmaynan yaxşıya, yamana, könül,
QabaqdaCəm oldu bu cəmdə nuri-ərənlər,Agah idi xətti-xalı qabaqda.
QocalmışamAla gözlüm, sən nə məlul durursan,Sən görən deyiləm, yar qocalmışam.
MələkGözəllər sərbəstə seyrangahdadı,Ərz etdim: Mələklər şahıdı Mələk.
OlduKöçübdü sultanım, sərdarım, xanım,Qəlbim qəm evində pərişan oldu.
OlduQafil gördüm Ərzurumun elini,Bizim yerlər gözlərimdə cəm oldu.
OlmuşamDörd yanımda dövrə vuran gözəllər,Ağlımı itirib zayıl olmuşam.
SoruşmaQasid, yarım məni səndən sorarsa,Söylə, Məcnun çıxdı dağa, soruşma.
YaxşıdıAy ağalar, gəlin sizə söyləyim,Nə cür olsa yenə vətən yaxşıdı.
YaratdıKüllü yaranmışın püştü-pənahıƏvvəl əldə iki dürrü yaratdı.
Yavaş-yavaşMöhnəti-zəmanə, fani dünyada,Yol tutub dağlara gəl yavaş-yavaş.
SəninlədiÖz-özünə deyinməynən,Qışım, yazım səninlədi.
AlmasınBimürvət yar məni candan elədi,Tutubdu dəstində ay ağ almasın.
KeçsinŞəhla eynin, siyah qaşın can alır,Gələndə nakəslər daldala, keçsin.
Yara yarQəddah qəhr eyləsə, dərdi sər artar,Sədasından həsrət qalar yara yar.
AltıdıÇərxi-pirə salam edənSəyyarələr altıdı.
İkidiƏbcəd ilə “a” oxudum,Ol Allahı bir bildim.
GəlibdiMəndən salam olsun arif olana,Bizdən əvvəl hansı canlar gəlibdi?
UluduAşıq İqbal**O nədi ki, otuzunda cavandı?
BəsdiSən şəms, mən kənarında sitarə,Rüsxət ver sərinə dolanım, Bəsdi.
BilməzÇoxu aşıqlığa iqdam eylədi,Əlində çaldığı saz ola bilməz.
Bu günDərs alanlar gəlib məndən dərs alsın,Sinəmin dəftərin açıram bu gün.
Çürüdüİstəyirəm qələm alım söz yazım,Sel-sel oldu sinəm başı çürüdü.
DərdimiNə həkim, nə loğman, nə cərrah qaldı,Yazdırmışam hər dəvaya dərdimi.
DüşərƏrzəyin yaylağı, Gözəl oylağı,Bir zaman yadıma Başdıbel düşər.
DüşərBu dünyanın get-gəlini qananın,Ölçər, biçər ürəyinə xal düşər.
DüşərsənKəndin laf eyliyib aşığam demə,Sən də olar bir gün dara düşərsən,
Eylər-eylərBir elə mövlanın ətəyindən tut,Aləmə imdadı ol, eylər-eylər.
ƏllərKüllü kainatın püştü-pənahı,Pirinci əl üstə gətirən əllər.