Əliağa Kürçaylı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səni mənim qədər kimsə anlamaz,Kimsə duya bilməz səni mənimtək,
RomansMəcnun məhəbbəti qalar kölgədəBizim eşqimizin sözü düşəndə.
“İL” uçur sürət ilə(Zarafatyana)*“İL” uçur sürət ilə,
Dedin: sevmirəm səniDedin: sevmirəm səni,Bu sözünə inandım.
BəndəmKönlün intəhasız arzuları var,Xəzan çağında da bir maya bəndəm.
Vicdanİnsan özü versin öz qiymətini,İnsan özü versin öz cəzasını!
SüpürgəçilərEdenburq – AvropadaƏn gözəl, təmiz şəhər.
MütilərBu gün çar Edipəm,Qarşımda qullar
Şəhid meşəO uzaq illərin xatirəsidirÜrəyi kövrəldən, gözü yaşardan.
SəadətGəl, yaddan çıxaraq soyuducunu,Gəl, Kürün istihal suyundan içək.
ProkrustQədim Yunanıstanda belə əfsanə varmış:Orda Prokrust adlı qorxunc qaçaq yaşarmış.
EtirafBilirəm səhvimi, günahlarımı,Demirəm onları bağışla mənə.
SəninkidirNə çox pəncərə var şəhərimizdə,Ən çox işıqlısı...
MacəraO çıxdı qarşıma gülümsəyərək,Gözəl, yaraşıqlı, boylu, buxunlu.
Vətən ətriHərdən mənə elə gəlirEldən uzaqdayam mən,
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
ZirvədəŞair alpinistdir.Ömrü uzunu
TəzələndiGəldim Kür sahilinə,Sahillər təzələndi.
2. ƏcnəbiSəndən uzağa düşdüm,Ağır günüm oldu bu səhər mənim.
Stratfordda...Dedilər gedirsən İngiltərəyə,Gözümün önündə bu zaman mənim
YalanBaşçı yalan danışsaEllər çəkər xəcalət.
Məni sənə bağlayanMəni sənə bağlayanEşqim, məhəbbətimdir,
UcalıqXatirinə düşürmü ilk görüş çağlarımız?Onda nə əllərimiz, nə də dodaqlarımız
ƏbədiyyətMən sənin nəğmənin əks-sədası,Könlünün tükənməz arzularıyam.
İllər və heykəllərİllər,min fəryadlı
KorO, giləsiz gözlərində qorxu, təlaşDöyəcləyir ağacını qır səkiyə.
ÇayNə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
Mənim atamHələ gəncliyindən alnı qırışdı,Saçını ağarmış tellər bəzərdi.
Narbənd ağacıMəmməd Araza*Bir ağac görmüşəm Naxçıvanda mən,
PayızDemə ki, yarpaqlar döndü xəzələ,Demə gül-çiçəklər tamam yanıbdır, –