Əliağa Kürçaylı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən o qədər genişsən ki,Yerləşər bir cahan sənə.
NəsimiDinlə, rəssam, sözümün hikmətini,Burda kim gizləyəcək heyrətini?
BayronŞair azadlıqçün doğulub ancaq,Azadlıq yolunda ölməlidir o.
NatəvanBu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
Bulaq adətiBulağın gözünə daş tıxasan daBaşqa göz tapacaq, axıb gələcək.
Daş qalağıQədim Fərqanədən azca aralıŞahi-Mərdan adlı kiçik bir kənd var.
Yol üstünə düşən daşÇəkir xəyalımı, çəkir fikrimiQədim yunanların əfsanələri.
Mehdi daşlarıXəzərin Mərdəkan sahillərindəBu gün də görünür həmin o daşlar.
Məzar daşlarıDinləyin, daşlar da dilə gəlibdir:– Deməyin duyğusuz məzar daşıyıq.
Bənna ilə söhbətAy usta, o daşı hörmə binaya,Gözüm su içməyir o daşdan, deyim.
Daşlı qitələrƏzsin ayağımı qoy daşlar mənim,Düşmən köhləninə minən deyiləm.
Sən olasan mənimlə kaşSən olasan mənimlə kaş,Kim deyir ki, bezərəm?
Daş və suSəfərə çıxanın dalınca bəzənDaş da tullayırlar, su da atırlar.
4. Nar ətriElə bildim bu gün səndən uzaqdaKədər-qüssə alar mənim canımı.
Robert Bernsin evindəTaleyinə bir möcüzə düşüb hər kəsin,Dolaşıram mən evində Robert Bernsin.
Susmaq azadlığıNottingemin izdihamlı yerində,Əllərində mikrofonlar, vərəqlər –
Britaniya muzeyindəÜrəkdən sevirəm muzeyləri mən,Orda tarixi var xalqın, millətin,
Kiplinqlə söhbətUşaqlıqdan eşitmişdim adını mən:Vəhşilərlə, qurd-quşlarla ömr eləyən
BaşçılarBu səhnəyə gələn gündənNeçə paltar dəyişmişəm,
Kor bağırsaqMənim bu səhnəyə gəlişim ki var,Qəmli günlərimi salır yadıma.
Sənin əsərinMəndən incimisən,Deyirsən niyə
Qızıl tac kimiQızım Ülkərə*Heç nə istəmirəm,
Sonuncu dayanacaqUlduzlar oyaqdı, qəmər oyaqdı.Gecə rəngindədi hələ dan yeri,
GözlərinMənimçün yol yoxdur burdan o yana,Eviniz sonuncu dayanacaqdır,
Kədərin rəngiYalansız, riyasız, rəngsiz, boyasız, –O gözlər el qoşan dastan kimidir.
MəhəbbətimizÖz doğma ananın gözlərinə baxSən görmək istəsən kədər rəngini.
Hələ ki...Səmaya tuşlanan raketlər kimiQoy çıxsın orbitə məhəbbətimiz.
Mənim nəyim varSözümüz, şerimiz, şeriyyətimizÖlçüyə sığışmaz, hesaba gəlməz,
QətiyyətKim kimin adıyla şöhrətlənəcək,Çox zaman bilmirik biz bu hikməti.
Mustafa müəllim– Qara çeşməksiz də baxar günəşəKölgəli deyilsə insanın gözü.