Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Heç açmayaq bu sirriKasıbların cibi çoxdur,
Yer kürəsi fırlanırSərhədlər çalın-çarpaz, silahlar yığın-yığın,Güya budur pənahı dünyada yaşamağın.
PayızGünəşə bənzəməkçin yarpaqlar saraldılarYerə şölə salmayıb, yenə kölgə saldılar.
Dənizdə susuzSusuzluqdan alışıbDodağım-dilim yanır.
Qürbətdəki həmvətənləriməQəriblərin yorğun gözləri,Bir çimir vətən yuxusu istəyir.
Təpər istəyirÖzgə laylasına yatma,Özün-özünü aldatma
Quq-quq quşuQuq-quq quşuNə öz eli, obası var,
Qalx ayağaGözlərini yumubGizlənmə özündən.
DözürükBu gün səni gördümBütün dünya dəyişdi.
Sənin hökmünO gözlər hökmündən mən necə çıxım,Göylərdən genişdir səmavi gözü.
Sən deyən olsunƏtəyindən tök daşı,Küsmə hər addımbaşı.
Keçib gedəcəkKeçib gedəcəkdibu ağrı-acı,
BalalarımaAğlama, balam, ağlama,Bu dünya düzələn deyil,
A dünya!Öz urvam var, öz unum var,Ələyimi ələyirəm.
GözlərimBu gözəl dünyaya, gözəl aləməKədərlə boylanma, kədərlə baxma.
AğaclarTöküldü ağaclarıngörən gözləri,
MöcüzəSoruşma nə üçün sevirəm səniSən də möcüzəsən, mən də möcüzə.
Səni sevəndənEşqin bəzəyibdir yaşıl çölləri,Hələ ki, sevirəm həyat gözəldi.
Ölülər qorxmurÖlülər qorxmurNə vəzifəsinin enməyindən,
İkinci görüşOturduq yanaşı, susduq yanaşı,Dən düşmüş saçına baxdım arada.
ƏrkəcSallaqxanada bir ərkəc vardı,Ələ öyrəşmişdi;
DiktorDiktordu səsi ilə,yemləyir balasını,
Bir Əli vardıÖmrünü qolları üstə götürdü, apardı,İşıqlı qara gözlərində
Ömrün illəriDünyada sevincdən bolOlsa, gün işığı olardı.
Yaşa həyatFırlanmasayer kürəsi,
Odla su arasındaSaçları ağ ipəkdi,gözləri mavi dalğa,
Bu qızda söz varGördüyünə sataşır,qaynayır aşır-daşır,
Göz yaşı deyilYox, bala, bu göz yaşı deyil,Şəhərimizin damından damır.
Məcbur olmayaqMərhəmət eyləmək, şirin söz demək.Odu qorumaqdı kül arasında.
QocalıramOyuna gendən baxıram,Axara düşüb axıram,