Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məhəbbətdə taleyin öz nuru var,Gözəl arzu, saf niyyətdi məhəbbət,
ValsOtaq fırlanır,Tavan fırlanır,
Xoş görmüşükDünya səni xoş görmüşük,Həyat, hər anın gözəldi.
DayandıYenə gözlərimə nur ələnibdir,Yenə bu təbiət təzələnibdir.
EhtiyacQarnım toxdu,Könlüm, ruhum çoxdan ac idi.
Nə vaxt?Yoruldum, sərildim yer kürəsinəGecəni yorğan tək üzümə çəkdim.
Kökdən düşməSəni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,
Ağlayarİçimdə bir xərabə var,Dindirsən daşı ağlayar.
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
MəhəbbətSevgininMəqsədi yoxdu,
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
Əgər olmasaydınDünyaya gəlməsəydinYenə tapardım səni.
İlk baharNəğmə sərgisidi bahar bayramı,Sevinclə, sevgiylə boyanıb üzlər.
Torpağın nəğməsiBaharın ilk günləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
YaşayacaqdırUçub getdik bu dünyanın başının üstdən,Bir ömür də keçməyibdi yaşının üstdən,
ŞahmatDünyada şahlarınbir ağı, bir qarası qalıb.
Qara dənizQəzəbindən ağarıb,Qara dənizim, rəngin.
TəvazökarUşaq vaxtı döyüləndəsusurdu o.
Ölüm-dirim arasıÖlüm-dirim arası –Günün ağı, qarası.
Dözüm verMənə haqsız söz dedilər,Qaldım udquna-udquna.
BilmərəmGəzdirərəm ürəyimdə bürkünü,Dağlar geyib yaşıl yarpaq kürkünü.
HəmsöhbətÜrəyim darıxanda,abırlı bir yerə getmək istəyəndə,
ÖküzlərAyaqlarımbir cüt
Qoca filHeyvanxanada qoca fil var,dərisi
İşdən qayıdıramYaman yuxusu gəlirayaqlarımın,
AzəriyəmOd oğluyam, alovlardan doğuldum,Alovlana-alovlana.
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
MənimdirÖldü varlı ata,qaldı varisi.
XəzərBu axşam Xəzərə qonaqdır səmaBu axşam sözü də verək rəssama.
QızımaPəncərə arxasına qara rəng çəkir axşam.Fikirlər göylər boyda.