Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yoruldum, sərildim yer kürəsinəGecəni yorğan tək üzümə çəkdim.
ValsOtaq fırlanır,Tavan fırlanır,
Xoş görmüşükDünya səni xoş görmüşük,Həyat, hər anın gözəldi.
Gözəl dərdMəhəbbətdə taleyin öz nuru var,Gözəl arzu, saf niyyətdi məhəbbət,
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
DayandıYenə gözlərimə nur ələnibdir,Yenə bu təbiət təzələnibdir.
İlk baharNəğmə sərgisidi bahar bayramı,Sevinclə, sevgiylə boyanıb üzlər.
YaşayacaqdırUçub getdik bu dünyanın başının üstdən,Bir ömür də keçməyibdi yaşının üstdən,
ŞahmatDünyada şahlarınbir ağı, bir qarası qalıb.
TəvazökarUşaq vaxtı döyüləndəsusurdu o.
Ağlayarİçimdə bir xərabə var,Dindirsən daşı ağlayar.
EhtiyacQarnım toxdu,Könlüm, ruhum çoxdan ac idi.
ÖküzlərAyaqlarımbir cüt
AzəriyəmOd oğluyam, alovlardan doğuldum,Alovlana-alovlana.
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
XəzərBu axşam Xəzərə qonaqdır səmaBu axşam sözü də verək rəssama.
QızımaPəncərə arxasına qara rəng çəkir axşam.Fikirlər göylər boyda.
Dədə QorqudDədəm Qorqud udda çalan dünyadı,Yarı doğru, yarı yalan dünyadı.
Kökdən düşməSəni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,
SatıramSəsi zornan çıxır,İkiqat yeriyir.
ƏrköyünBu küləyi Bakı niyə saxlayıbYatır, durur, çapalayır, döyünür.
MəhəbbətSevgininMəqsədi yoxdu,
İnanmaYalvarma, keçən deyiləm, inanmırsan, inanma,Mən ki and içən deyiləm, inanmırsan, inanma.
Torpağın nəğməsiBaharın ilk günləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
BilmərəmGəzdirərəm ürəyimdə bürkünü,Dağlar geyib yaşıl yarpaq kürkünü.
ÖmürÖmür,bir üzü gecə,
Bir Əli vardıÖmrünü qolları üstə götürdü, apardı,İşıqlı qara gözlərində
VurulsunGözlərində yüz cəhənnəm odu var,Dodağında yüz cənnətin dadı var,
Qoca filHeyvanxanada qoca fil var,dərisi
YaşayırDoğan günəş, yağan qarBu ilk bahar, son bahar,