Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çalın-çarpaz küçələr,düyün-düyün səkilər.
Qara dənizQəzəbindən ağarıb,Qara dənizim, rəngin.
QızımaPəncərə arxasına qara rəng çəkir axşam.Fikirlər göylər boyda.
Ölüm-dirim arasıÖlüm-dirim arası –Günün ağı, qarası.
Kuba leysanlarındaTökülən seldən-sudanBir addım yol görünməz.
Dədə QorqudDədəm Qorqud udda çalan dünyadı,Yarı doğru, yarı yalan dünyadı.
ÜrəkləNarazı deyiləm ömürdən-gündənHamını dost gördüm bu yer üzündə.
Dözüm verMənə haqsız söz dedilər,Qaldım udquna-udquna.
Yükümü çəkirəmMən səhra keçənDəvəyə oxşayıram.
İnanmaYalvarma, keçən deyiləm, inanmırsan, inanma,Mən ki and içən deyiləm, inanmırsan, inanma.
HəmsöhbətÜrəyim darıxanda,abırlı bir yerə getmək istəyəndə,
Xoş gördükSəni gördüm, üzüm güldü, xoş gördük,Səni gördüm, xoşbəxt oldum bu axşam.
VurulsunGözlərində yüz cəhənnəm odu var,Dodağında yüz cənnətin dadı var,
GizlənpaçƏsl oyundu,mən yumdum,
Mən AdəməmMən Adəməm.Məhəbbət acısı,
İşdən qayıdıramYaman yuxusu gəlirayaqlarımın,
KüçükÇöldə bir küçük var totuq, balaca,bayırda soyuqdu, bayırda qardı.
YaşayırDoğan günəş, yağan qarBu ilk bahar, son bahar,
PayızGünəşə bənzəməkçin yarpaqlar saraldılarYerə şölə salmayıb, yenə kölgə saldılar.
KöməkDeyin, od olmasa, ocaq yanarmı?Körüksüz bir kürə alovlanarmı?
ÇiçəklərElə zərifdir ki, güllər, çiçəklər,Sərt bir baxışdan da solar – deyirəm.
YoxdurDaş olarmış nadan səsi,Sındı könlümün şüşəsi.
Təpər istəyirÖzgə laylasına yatma,Özün-özünü aldatma
Quq-quq quşuQuq-quq quşuNə öz eli, obası var,
Qalx ayağaGözlərini yumubGizlənmə özündən.
Enən deyiləmSəndən, özümdən də daha bezmişəm,Özümün cəzamdı özüm dözmüşəm.
Sən deyən olsunƏtəyindən tök daşı,Küsmə hər addımbaşı.
VərdişElə ki hər işin vərdişə dönür,Yaşamaq özü də bir işə dönür,
Keçib gedəcəkKeçib gedəcəkdibu ağrı-acı,
A dünya!Öz urvam var, öz unum var,Ələyimi ələyirəm.