Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aralı gəzmə, gəzmə, gəl!Özünü üzmə, üzmə, gəl!
DedimDedim: ayaq saxla, dayan bir görək,baxışın ruhumu aldı, apardı.
Zənci qızBatan günəşinson şüaları kimi
Pələng arzusuTəlimçipələngi eylədi
GileylənməyirTaleyə uzanır narazı əllərDinən: “mənim payım az oldu” – deyir
İnsan nəğməsiHələ söz yox ikən nəğmə var idi,Sonra sözə döndü insanın səsi,
Buludlar getdiBuludlar getdi dənizə,Dəniz çiməcək bu gecə.
Xəstə və həkim– Bir az ömür istəyirəm,bir az da, bir az da...
Qorxmuram və qorxuramQorxmuram ölməkdən,Qorxuram ki, mən,
Gecə yaman uzundurGözümün işığınahər kirpik bir yük olur.
Qurbağa və mənGəldim ki, dərdimi suya danışım,Suyun da dibindən sən çıxdın üzə.
Ərəb qızınaElədir baxışların –Baxsan gözlərim dolar.
Qara rəngAğlama qara rəngAğlayarsan qaran yuyular
GəlinƏzizdi bala nəfəsi,Evə hopub sözü – səsi.
Yaxşı ki, gələcək varYaxşı ki, insanlar ölüb gedirlər,Yaxşı ki, doğulub gəlir insanlar.
Güllərin nə günahıBir yol görən, min yol dönüb baxardı,Bu güllərin vaxtı vardı, əzizim.
Qara Qarayevin əziz xatirəsinəBu susanbir musiqinin son nidasıdı.
Keçib gedəcəkDünyanın işləri keçib gedəcək,Hər şeyi sahmana salacaq həyat.
Yaxşı ki...Yaxşı ki, dünyada yaşayıram mən,Bir insan adını geyib əynimə,
Çılğın baxışların dönərdi odaÇılğın baxışların dönərdi oda,Üzümə baxardın, mən qaynayardım.
Məni oda tullasalarMəni oda tullasalar,Od olaram, yaşaram.
Yatmağa qorxuramYuxum gözümdən tökülüryatmaq istəmirəm.
Vaxtında gəlirsən görüşə hər günVaxtında gəlirsən görüşə hər gün,Deyirəm: – Necəsən?
Yalançı MəhəmmədBir Məhəmməd kişi vardı,Ömrü boyu
Qranit qayalardaDağlar göylərlə daban-dabanaAyaqyalın küləklər zirvələrdə
Şeytan balasıAmandı, Allah, amandı,gözümdə bəbəyim yandı.
İnsan xasiyyətiBinalarqaçıb yığılıb şəhərlərə,
NənəmOğul, qızpərvazlanıb uçdu,
Adi insanBir içimlik su deyiləm, içiləm:bir aşırım yol deyiləm,
YağışAxşamdan bəri yağış yağır.İslanıb sinəmdə ürəyim,