Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O gözlər hökmündən mən necə çıxım,Göylərdən genişdir səmavi gözü.
BalalarımaAğlama, balam, ağlama,Bu dünya düzələn deyil,
Balta səsiQışda balta səsi yaman olur.Kəsilən ağac yalan olur;
AğaclarTöküldü ağaclarıngörən gözləri,
MöcüzəSoruşma nə üçün sevirəm səniSən də möcüzəsən, mən də möcüzə.
Səni sevəndənEşqin bəzəyibdir yaşıl çölləri,Hələ ki, sevirəm həyat gözəldi.
Sərhəd boyuncaDağların dağ dərdi var –Qar altında üşüyər,
QatarQaçır qatar,Uçur qatar,
TəyyarədəBuludlar üstündə biz,buludlar altında yer...
BildirəcəkHər kəsin öz zatı – qanı,Ha qalayla mis qazanı
Nazim HikmətəVətənindən didərgin,sarışın,
Yaşa həyatFırlanmasayer kürəsi,
Gecələr məni...Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.
ŞükürlüyükTorpaq milyon illər yaşayar, susar,üstündə hər nə var qoynuna gedər.
GəmilərGəmilər həmişə sahilə gedər,dözər yollarının çətinliyinə.
Mingəçevir şəhərindəBir nəğməli quş olaydım,kəkliklərə qoşulaydım...
Diplomat arvadıAğır işdi yola verməkqəbulları, görüşləri, –
Məcbur olmayaqMərhəmət eyləmək, şirin söz demək.Odu qorumaqdı kül arasında.
Sevgi gözəl bəladıSevgi gözəl bəladı,Bəlası mənə gəlsin.
QocalıramOyuna gendən baxıram,Axara düşüb axıram,
Şair ölümünə mən inanmıramBir duma təkləndi, bir şam qaraldı,Bir dalğa qıy çəkib itdi dənizdə.
Gözünüzə su verinDünya xəritəsinə,Dünyanın altı qitəsinə,
İnsanamÖmrümün sonuna doğrudur atdığım həraddım.
Arvad sözünə baxanQınamayın məni,Uşaqlıqda qadın laylasına yatmışam.
İnfarktÜrək doğuldu,böyüdü, yaşa doldu,
Hardasa, nə vaxtHardaydı, bilmirəm, gəldik üz-üzə,Gözlər yana baxdı, ürək alışdı.
Günah yoldadırSoyuq baxışlarından,Könülsüz söhbətindən
Dənizdə ay çiməndəİşıqlı pəncərələrGöz yumub qaralanda,
Mənim məsləkimGözümdəki işıqdır, sinəmdəki ürəkdir.Başım üstə günəşdir, süfrəm üstə çörəkdir.
Bir vaxtGələcəyik üz-üzə küçələrin birində,Sənin üzündə qırış, mənim saçlarımda dən.