Fikrət Qoca · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yenə gözlərimə nur ələnibdir,Yenə bu təbiət təzələnibdir.
ValsOtaq fırlanır,Tavan fırlanır,
Xoş görmüşükDünya səni xoş görmüşük,Həyat, hər anın gözəldi.
Ağlayarİçimdə bir xərabə var,Dindirsən daşı ağlayar.
Gözəl dərdMəhəbbətdə taleyin öz nuru var,Gözəl arzu, saf niyyətdi məhəbbət,
EhtiyacQarnım toxdu,Könlüm, ruhum çoxdan ac idi.
Nə vaxt?Yoruldum, sərildim yer kürəsinəGecəni yorğan tək üzümə çəkdim.
ŞahmatDünyada şahlarınbir ağı, bir qarası qalıb.
TəvazökarUşaq vaxtı döyüləndəsusurdu o.
Kökdən düşməSəni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
İlk baharNəğmə sərgisidi bahar bayramı,Sevinclə, sevgiylə boyanıb üzlər.
YaşayacaqdırUçub getdik bu dünyanın başının üstdən,Bir ömür də keçməyibdi yaşının üstdən,
BilmərəmGəzdirərəm ürəyimdə bürkünü,Dağlar geyib yaşıl yarpaq kürkünü.
ÖmürÖmür,bir üzü gecə,
MənimdirÖldü varlı ata,qaldı varisi.
XəzərBu axşam Xəzərə qonaqdır səmaBu axşam sözü də verək rəssama.
SatıramSəsi zornan çıxır,İkiqat yeriyir.
ƏrköyünBu küləyi Bakı niyə saxlayıbYatır, durur, çapalayır, döyünür.
MəhəbbətSevgininMəqsədi yoxdu,
Dünyanı sevindirAla gözlüm, aç gözünü,Göyün üzü gülsün bir az.
QınamaKimlərə od qoydun bu gözlərlə sənNə qədər adamlar yanıb-yaxılıb.
Əgər olmasaydınDünyaya gəlməsəydinYenə tapardım səni.
Torpağın nəğməsiBaharın ilk günləriydi,Torpaq nəğmə deyirdi.
BəsdirBəsdir, göz yaşardıb zarıma zar-zar,Səndən, dünyandan da böyükdür dərdim.
ÖküzlərAyaqlarımbir cüt
Qoca filHeyvanxanada qoca fil var,dərisi
AzəriyəmOd oğluyam, alovlardan doğuldum,Alovlana-alovlana.
Mən kiməmI**Mən ayaq açıb anamın yanından
SəhərHər gün səhər ayaqlarım yola düşür.Yolda dünənki izlərimlə də görüşür.