Fikrət Qoca · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənsiz üşüyürəm türyan istidə,Sənsiz söhbətlərdə yersiz sözəm mən.
Gizli sevgiSevgimdən qaçmışam uzaq şəhərə,Burda da həsrətin gəlib dayanıb.
UnutdumÇoxdan unutmuşam, çoxdan,Canımdan
Qara Qarayevin əziz xatirəsinəBu susanbir musiqinin son nidasıdı.
Balta səsiQışda balta səsi yaman olur.Kəsilən ağac yalan olur;
Özümlə mübahisəNeyləyirəm yoxmu, varmı o dünya?Əgər yoxsa, var deməklə
Yol verin!Yol verin, yana durun,hamilə qadın gedir.
QatarQaçır qatar,Uçur qatar,
TəyyarədəBuludlar üstündə biz,buludlar altında yer...
RüşvətxorlarHardasa iki namərdoturub üz-üzə indi;
BildirəcəkHər kəsin öz zatı – qanı,Ha qalayla mis qazanı
XəbərçiAğır işdir işi,Xəbər daşıyır
BağışlanmazQadına bağışlanmazvüqarsız olmaq,
Gecələr məni...Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.
GəmilərGəmilər həmişə sahilə gedər,dözər yollarının çətinliyinə.
Mingəçevir şəhərindəBir nəğməli quş olaydım,kəkliklərə qoşulaydım...
Qaçqın gəlinəYayda yaylağa gedərlər,Səni sürdülər arana
Sevgi gözəl bəladıSevgi gözəl bəladı,Bəlası mənə gəlsin.
Gözünüzə su verinDünya xəritəsinə,Dünyanın altı qitəsinə,
Arvad sözünə baxanQınamayın məni,Uşaqlıqda qadın laylasına yatmışam.
Qorxmuram və qorxuramQorxmuram ölməkdən,Qorxuram ki, mən,
Qanundan kənarQanundan kənar iki addım atırıq dünyadaBiri dünyaya gələndə, o biri də,
Gecənin nəğməsiMənim də öz səsim var,sözüm var.
Hardasa, nə vaxtHardaydı, bilmirəm, gəldik üz-üzə,Gözlər yana baxdı, ürək alışdı.
Dənizdə ay çiməndəİşıqlı pəncərələrGöz yumub qaralanda,
BalıqçıyamBalıqçıyam, balıqçı,Bir dənizim var mənim.
Mənim məsləkimGözümdəki işıqdır, sinəmdəki ürəkdir.Başım üstə günəşdir, süfrəm üstə çörəkdir.
Bir vaxtGələcəyik üz-üzə küçələrin birində,Sənin üzündə qırış, mənim saçlarımda dən.
Papiros çəkirəmZəhərdir papiros, zəhər.Çörəkdən qabaq səhər-səhər
Hünərin var, bala böyütHünərin var, bala böyüt,Dərd-sərini vecə alma.