Fikrət Qoca
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səndən, özümdən də daha bezmişəm,Özümün cəzamdı özüm dözmüşəm.
QadınHəmişə arzudu, bahardı qadın.Qadın gözəlliyi daşqındı, daşar.
DözürükBu gün səni gördümBütün dünya dəyişdi.
Sənin hökmünO gözlər hökmündən mən necə çıxım,Göylərdən genişdir səmavi gözü.
Sən deyən olsunƏtəyindən tök daşı,Küsmə hər addımbaşı.
Keçib gedəcəkKeçib gedəcəkdibu ağrı-acı,
A dünya!Öz urvam var, öz unum var,Ələyimi ələyirəm.
GözlərimBu gözəl dünyaya, gözəl aləməKədərlə boylanma, kədərlə baxma.
AğaclarTöküldü ağaclarıngörən gözləri,
Ölülər qorxmurÖlülər qorxmurNə vəzifəsinin enməyindən,
İkinci görüşOturduq yanaşı, susduq yanaşı,Dən düşmüş saçına baxdım arada.
ƏrkəcSallaqxanada bir ərkəc vardı,Ələ öyrəşmişdi;
DiktorDiktordu səsi ilə,yemləyir balasını,
Bir Əli vardıÖmrünü qolları üstə götürdü, apardı,İşıqlı qara gözlərində
Ömrün illəriDünyada sevincdən bolOlsa, gün işığı olardı.
QocalıqQocalığın itirdostları,
BalalaraOğlum, mən sənə aşiq olmaqla məşğulam*N.Hikmət*
XəstəxanadaHardan gəldi qulağımabu durna səsi.
Odla su arasındaSaçları ağ ipəkdi,gözləri mavi dalğa,
Bu qızda söz varGördüyünə sataşır,qaynayır aşır-daşır,
Göz yaşı deyilYox, bala, bu göz yaşı deyil,Şəhərimizin damından damır.
Məcbur olmayaqMərhəmət eyləmək, şirin söz demək.Odu qorumaqdı kül arasında.
Təsəlliİki sözü var dünyanın,Biri doğru, biri yalan.
Üçüncü adamBir şəkil var önümdəİkimiz dayanmışıq.
İnsanamÖmrümün sonuna doğrudur atdığım həraddım.
Yer kürəsi fırlanırSərhədlər çalın-çarpaz, silahlar yığın-yığın,Güya budur pənahı dünyada yaşamağın.
İnfarktÜrək doğuldu,böyüdü, yaşa doldu,
QuzuBax gözlərimə mənim,Ulduzdur, dan ulduzu.
Qara geyinməAğ incidən xal düzürsən üzünəGöz yaşların yanağına axanda.
Dilin bəlasıDedim şoferə: tez sür! Məni çatdır yarıma,Çatım arzularıma.