Mədinə Gülgün · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Bir səhər...Bir səhəritirdim səni —
Əlvida, əlvida...Əlvida, əlvida, ey çöllər, düzlər,Əlvida, əlvida, körpə nərgizlər.
Bacarsan...Bacarsan baharı əylə,Payz özü gələcəkdir.
Bu ömür yolunda zarafat olmazBir odlu nəfəssən neyi dindirən,Bəs nədən könlümü dindirməyirsən.
Torpağın ürək döyüntüsüQış qaraldı, axşam qəribliyi çökdü sinəmə,Kövrəldim yaman.
Söylə, bu səadət deyilmi...Könlüm darıxanda çatırsan dada,Az qala özünü atırsan oda.
İllər yaman tələsdiSaçlarıma ağ cığırlar salmağa,Günlər, aylar, illər yaman tələsdi.
Nə yaxşı ki...Mən dənizi görəndəGözlərin düşür yada,
Bahar lövhələriYenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
Yaşıllandı biçənəklərBaharın tər nəfəsindəGüllər xoş gəldi, xoş gəldi.
Sabahınız xeyir olsunSiz ey sübhün özündən tez oyananlar,Dan yerinin şəfəqinə boylananlar,
Dünyamızın sabahıYer üzündə insan qalacaq, –Qurub, yaradan insan.
Düşmüşəm bir təzə nəğmə eşqinəEhey, uca dağlar eşidin məni,Başı haça dağlar eşidin məni.
Şirin bir laylayamDağların başında bitən çiçəyəm,Hər əsən küləyə baş əymərəm mən.
Qalır ocağımız, közümüzKülək bir yarpağı aldı, apardı,Dedim, təbiətdə bu tufan nədi?
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
Çalınmamış toylarım var...Mən istərəm o dağlarda keçməyə,Kaş yarıda qalmayaydı bu yollar.
Təbrizi görməyincəKönlümdə tufan olar,Könlüm boşalar, dolar,
Dənizin sahili varDənizin nəhayətiMənə yaxın görünür.
Kaş durna olaydımNə ola qanadlı ləpələr kimiSəfərim sahilə ani olaydı.
Bir ovuc qarHəkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.
Hicran ağla dedi, vüsal gül dediDənizsahilində dayanmışam tək,Ani tənhalıqdan sıxıldı ürək.
Yollar hamar olsaydı...Ömrümtufanlarda keçməsəydi əgər,
Öyrən istiyə, soyuğaOğlum Etibara*Yollar hamar deyil oğul,
Mən yaşa dolduqcaSənə dənizləri verərəm, dedin,Bu sözdən dəniztək qabardı sinəm.
Elə əvvəlki kimiyəmMənelə əvvəlkitək
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Sevinc yaşlarıBudaqlardaşeh parlayır
Yuxuma gəlsəydin(Kitabın 134–135-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin əvvəli burada verilmir.)*Yuxuma gəlsəydin əgər bir axşam,