Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Anaram Tanrını, Haqq qüdrətini,Torpaqdan yaradır hər göyərtini,
Leyli və Məcnun, fəsil 27O göylər pərisi günəş yananda,Səhər pərdəsindən baş qaldıranda
Yeddi gözəl, fəsil 37Dürlər peyvənd edən ləlin bağına,Gövhərlər düzəndə yer qulağına,
Leyli və Məcnun, fəsil 41"Canan, hardayıq biz, de hardasan sən?Biz ki, səninkiyik, sən kiminkisən?
Xosrov və Şirin, fəsil 53O pəri cilvəli, zərli, ipəkli,O gümüş gərdənli, o daş ürəkli,
Leyli və Məcnun, fəsil 4Bir gün nəşəliydim, aləm şad kimi,Dəmlər içindəydim Keyqubad kimi.
Şərəfnamə, fəsil 7Ey saqi, yuxumu başımdan uçur,Aşiqəm, camı saf mey ilə doldur.
İqbalnamə, fəsil 10Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
İqbalnamə, fəsil 17Müğənni, o könül açan saz iləMənim də könlümü bir aç, saz elə!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 20Bu aşiqlik meydana salmamışkən vəlvələ,Yoxluqda varlıq səsi eşidilmirdi hələ.
İqbalnamə, fəsil 29Müğənni, çal rudu, çal səhər erkən,Mərdlik nəğməsini gətir yada sən!
Şərəfnamə, fəsil 32Ey saqi, əl uzat qəm qovan meyə,Durma, ver mən kimi qəlbi dərdliyə.
Yeddi gözəl, fəsil 34Arabir də gedib ova oldu şad,Edildi qüssədən bu yolda azad.
İqbalnamə, fəsil 37Müğənni, şövqlə ucalt səsini,Aç yenə gövhərlər xəzinəsini!
Şərəfnamə, fəsil 59Saqi, gəl, qədəhi doldur mey ilə,Al ələ nəğməylə, çalğı, ney ilə!
Şərəfnamə, fəsil 1Ey Tanrı, dünyaya sənsən padişah,Biz kiçik bəndəyik, sən böyük Allah.
İqbalnamə, fəsil 8Yunanlı filosof, zəkada nadir,Çıxartdı mədəndən belə cəvahir:
Leyli və Məcnun, fəsil 10Ölən qohumlarımdan xatirələrSaqi, harda qaldın? Mən meypərəstəm!
İqbalnamə, fəsil 12Müğənni, gəl, qədim dövrü yada sal,Müğlartək müğani xoş bir hava çal!
Leyli və Məcnun, fəsil 13Məcnunun eşqi haqqındaYuxusuz gözlərin taxtına sultan,
İqbalnamə, fəsil 13Müğənni, öt yenə, o lətif səsinBülbülün səsini batil eyləsin.
İqbalnamə, fəsil 15Müğənni, ucalsın o incə səsin,Qızdırsın qoy bizi odlu nəfəsin.
Leyli və Məcnun, fəsil 19Murad dastanının ilk səhifəsi,Gözəllik mülkünün baş sərkərdəsi,
Yeddi gözəl, fəsil 21Taxtından enərək bir gözəl sabahMindi öz atına ovlaq deyib şah.
Şərəfnamə, fəsil 23“İnsanı biliklə daim ucaldan,Ən adil, ən böyük Tanrı adından.
Leyli və Məcnun, fəsil 30Atasının Məcnunun görüşünə getməsiFars nəslindən olan şirin dil dehqan
Şərəfnamə, fəsil 31O yaqut qədəhi, saqi, birbaşaMənə ver, ayağım toxunmuş daşa.
Şərəfnamə, fəsil 36Dur, saqi, mey gətir, versin mənə naz,Gəncliyi qaytarar, insan qocalmaz.
Xosrov və Şirin, fəsil 43Keyf etdikdən sonra şah bir neçə gün,Dedi: "Qoşun verin mənə, köməkçün."
Xosrov və Şirin, fəsil 77Şirin açdı yenə gül dodağını,Göstərdi bəhrəli xurma bağını.