Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nə qədər məhrəmdirsə, günəş göylərdə aya,Elə məhrəmdi kəniz Cəmşid ilə saraya.
Yeddi gözəl, fəsil 1Ey bu kainatın açan gözünü,Yoxdur səndən qabaq duyan özünü,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 9Sən, ey peyğəmbərlərin tacına bəzək, gövhər,Gövhəri səndən aldı tacına azadələr.
Yeddi gözəl, fəsil 15Ey söz düyümləyən cadugər, yetər,Bu keçmiş sözlərdən gəl vermə xəbər!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Yeddi gözəl, fəsil 36Tozlu kilimini yer qalxıb aldı,Palçıq kölgəsini günəşə saldı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 38Yetməzmi dövr etməyin, bir az yavaş, ey fələkDe, sakit duracaqsan, ey yer, sən nə vaxtadək?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 48Hər nəfəsdə rəqabət göstərən bu cəld fələk,Hər pərdədə göstərir min oyun, min bir kələk.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 4Əzəlin lövhəsində „əlif“ yazıldığı an,Asıldı kilid kimi Əhmədin qapısından.
İqbalnamə, fəsil 14Müğənni, sazını ələ alsana,Xoşahəng nəğməndən bizə çalsana!
Xosrov və Şirin, fəsil 28Xosrov görəndə ki, dalda qaldı su,Ağlar gözlərinin qaçdı yuxusu.
Xosrov və Şirin, fəsil 35Dünya görmüş kişi başladı sözə:O dünya axtaran yetişdi düzə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 39Bir gün yoldan keçərkən dünyanı gəzən İsa,Bir bazarın başında dayandı birdən İsa,
İqbalnamə, fəsil 42Müğənni, yorubdur bəm səslər məni,Zil üstə qaldır sən indi naləni!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 56On dörd gecəlik ay tək bəzənmiş başdan-başa,Gəl bu xəlvət məclisə doyunca et tamaşa.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 57Onda ki, xilafəti Harun əlinə aldı,Abbasilər nəslinin tuğu göyə ucaldı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 60Ey şair, sabahını uğurlu görsün aləm,Bu işdə bir dost kimi tutdu əlimdən qələm.
Xosrov və Şirin, fəsil 27Mədaində Şirin gözləyir vüsal.Şirin dodağından axıdırdı bal.
Leyli və Məcnun, fəsil 31Atası görüncə dərdli oğlunu,Eşqin girdabında boğulduğunu,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 40Dur, fələk büsatını yığışdırıb ver bada,İnanma, yoxdur vəfa çünki bu nərtaxtada.
Xosrov və Şirin, fəsil 112Ayın işığını gecə örtərək,Div kimi azmışdı yolundan fələk.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 12Bu qədər gözəl gülü tərənnüm eyləyən mənBir bülbüləm bağında könül açan, nəğməzən.
Yeddi gözəl, fəsil 18Səhər qızıl taclı, sabah xeyli şən,Bir taxt yaratmışdı fil sümüyündən,
Leyli və Məcnun, fəsil 18Kəklik qarışqanı dimdikləyərək,Onu dimdiyində sıxırdı bərk-bərk.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 18Bir dəfə öz tayının dalınca gəzdirib gözİki-üç munisilə danışdı iki-üç söz,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 19Əzəliyyət fərşində sürüb öz həyatını,Nə etdisə onunçun aldı mükafatını.
Xosrov və Şirin, fəsil 19O söz bilən Şapur yeri öpərək,Dedi: "Xosrov daim şad olsun gərək.
Leyli və Məcnun, fəsil 20Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda:
İqbalnamə, fəsil 22Bilici Bəlinas təzim elədi,Torpağı öpərək hörmətlə dedi:
Xosrov və Şirin, fəsil 22Gecənin qoynundan çıxınca səhərQızıldan tac qoydu başına göylər.