Baba Pünhan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yıxıl acından öl, uzan, yuxunda iqtidarı gör,Dedikləri qərara bax, yedikləri naharı gör.
Kino olmalıdırHələ «jurnal»dı bu axırda kino olmalıdır,Ya «Otello», ya da mütləq «Mimino» olmalıdır.
Kabab istər könülDüşmüşük bir dövrə ki, dövranə tab istər könül,Ağlamaqçün bir-iki yaylıq, bir də qab istər könül.
SübhKaş ey pərvərdigarım, olmayaydı var sübh,Körpələr ac, pul da yox, eylər tifillər zar sübh
Əşara görəydiDavam-dalaşım evdə bu ruzgara görəydi,Pal-paltara, həm də bu uşaqlara görəydi.
«Hoş»a düzdürmüşəmBaşqanı başdan-başa düzdürmüşəm,Sanki qaranı aşa düzdürmüşəm.
Qeyd edir çiynimdəkiMən həvadan yazmıram, haqqdan gəlir beynimdəki,Ağ varaqlar üstə sonra həkk olur zeynimdəki.
Əcdadı bilinmirBir tazə qurum qurduq, onun adı bilinmir,Gün qarə olan yerdə, balın dadı bilinmir.
Xalis duzdu ki...Hər nə ki, qəlbindədir, ruyində bu biruzdu ki,Üz gözündən bəllidir xain ürək bumbuzdu ki.
Daş sizə qəmbər bizəQarğıyıb zalım fələk istər sizə, istər bizə,Çox dəyib mitinq zamanı daş sizə, qəmbər bizə.
Bilə bilə göstərmişəmAğlamışam, seli-seli göstərmişəm,Bağlamışam eli-elə göstərmişəm.
Misli yoxdur təkliyinSən Məhəmmədsən, Əminsən, haqqa yoxmuş şəkliyin,Haqq ilə yüksəldiyiyinçün, enmədi yüksəkliyin.
Gözlərinə nəm tökülübBu nə aləm ki, bura aləm olub cəm tökülüb,Burda bir şəm yanıb, nuruna aləm tökülüb.
Yoxum varlana-varlanaGünüm hayana bilmirəm gedib nurlana-nurlana,Yarım əsrdi günsüzəm günüm qarlana-qarlana.
Vətənimdir(Bəhri-təhvil)Qadanı alım, başına dönüm, cahan qədər yaşına dönüm, torpağına daşına dönüm, göydə uçan quşuna dönüm, baharına qışına dönüm, ey Ana yurdum, o zamandan ki, sənin mən qucağında yuva qurdum, dedim, ey yurd, mənimsən, vətənimsən, diri olduqca libasım, əgər ölsəm kəfənimsən və mənimsən ki, səni mən də gərəkdir bu əlimlə, bu dilimlə, ya ölümlə, ya zülümlə eləyim hifz, olum qövs sənin çevrənə mən də, xəbərin yoxdu qədimdə o zaman ləşkəri-Qacar, çəkib car, qurub dar, fəqət ki, Şuşanın zəbtinə həsrət qalaraq dönmüş İranə, gələ bilməzdi gümanə, gələcək öylə zəmanə yığışıb bir neçə dılğır dıta, guya acığa zəbt edəcəkdir Şuşanı, Kəlbəcəri, Cəbrayılı, Zəngilanı həm də Qubadlı, Laçın, Ağdam və Füzuli kimi çox-çox şəhəri.
Çal oynasın Əjdər əmiTorpağımız çadır-çadır,Bulağımız zəhər dadır,
TəxmisRayona düşdü «qrad» göylərə qalxdı şivənim,Gecə qaçdım Bakıya guya kül olmuş vətənim,
Evdə oğlan qalmışıqBiz fəna mülkün tutub təxtində sultan qalmışıq,Şükr bu nadanlıq ilə ismi insan qalmışıq.
Hac havasındaMillət boğulurkən vətənin ac havasında,Məmurlarımız yallı gedir tac havasında.
BakıSentyabr gələni gündə tutur yası Bakı,Bakı məktəblisinin yoxdur əlifbası Bakı.
Bir parça torpaq qalmadıBarmağın hər yanə qoydu əldə barmaq qalmadı,Qarmağın hər yanə atdı bircə qarmaq qalmadı.
Eşşəyi MəmmədhəsəninSən gələn gündən ölüb eşşəyi Məmmədhəsənin,Qalmayıb sən demə heç bir şeyi Məmmədhəsənin.
Bu əcəldir, susginən!Bir xəta söz bir fəlakətçün təməldir susginən,Hər fəlakət çox həlakətçün əməldir susginən.
Qoçu iqtidarımızdırDilimiz şəkərdü, qənddü, acı ruzigarımızdır,İşimiz kədərdü, dərddü, maaşı azarımızdır.
Bu vəhabi lənətullaİmama qoyub qadağa, bu vəhabi lənətulla,Vahaba gedir sadağa, bu vəhabi lənətulla.
Bu adam, bizim adamdırGözü ac, xəyalı xamdır, bu adam, bizim adamdır,Yediyi tamam haramdır, bu adam bizim adamdır.
Meydan belə dirçəldiRuh verdi Xuda cismə, insan belə dirçəldi,Heç olmadı insanda, nöqsan belə dirçəldi.
Bakının dərdi varYorğundur, yatmayır haçandan Bakı,Doyub yad ellidən, qaçqından Bakı.
Qumar onun qumarıdırNə var - nə yox soruşma çox, nə var onun nəvarıdır,Mənim evimdə qar yağır, bahar onun baharıdır.
Gürzə ilannan gedirikBu yeni eraya biz bir quru cannan gedirik,Amma ki, zurna-qavalnan, balabannan gedirik..