Rəfiq Zəka Xəndan · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Doymaram hüsnünün ülviliyindən,Ruhun yabançıdır yasaq şeylərə.
YaşayarBir könül duymalıdır yurd səsini,Yurd səsiylə yaşayar mahirlər.
Bəzi “şeirşünaslar” məni eşitsə, gözlə!Bəzi “şeirşünaslar” məni eşitsə, gözlə!Şerin sirri açılar bəlkə azacıq ona!
TəkbaşınaAğlaya bilməz igid, gözyaşı bilməz nə demək,Ulu yurddaşlar inanmaz igidin göz yaşına!
NeylərBir sürü ulağı ər oğlu neylər?Bir sürü ulaqdan bir at yaxşıdır!
OlmasaydıŞairlər könülləri bunca yaz eyləməzdiGül kimi gözəllərin gözləri olmasaydı.
VardırSülhün yer üzündə ulu sirdaşları vardır,Hərbdaşlara meydan oxuyan marşları vardır!
GörünməzQartal yaranan yerdə sürünməz,Şimşək kimi yüksəkdə o parlar.
NeylərQuzğunlar sürüsü dağları yıxmaz,Çirkablar çırpınan odlara neylər?!
İnancKim deyir ki bu varlıqdaBir gün varam, bir gün yoxam,
Nə gözəl konuşur türk gözəlləriGözəl Türkiyənin gözəl qızları,Yer uldazlarıdır, yer ulduzları.
Bir türküm olaydıBir türküm olaydıYurdun ürəyincə,
OlduBu nə yoldu, Daşnak yolu,*Hər dərəsi qanla dolu,*
Görəsən, gəlhagəli aşıb-daşan günündəGörəsən, gəlhagəli aşıb-daşan günündəVarlılar utanırmı yoxsulların önündə?!
Azərbaycan türklərinin türküsüDostum Yusif Gədikliyə*Çürük bir imperatorluq çökürkən,
TürkdaşlaraQardaşlarım, irqdaşlarım,Soydaşlarım, türkdaşlarım,
OlmazBəy ola, kürkü olmaya, olmaz,Yay ola, bürkü olmaya, olmaz,
Bəzək-düzək istəməz binadan gözəl üzlərBəzək-düzək istəməz binadan gözəl üzlər,Sürmə nədir nə bilsin günəşlə dolu gözlər.
TürküÖmrümə, günümə şəfəq saçıldı,Gül üzün gülüncə könlüm açıldı.
Könül qürbət elə yar ola bilməzKönül qürbət elə yar ola bilməz,Qəribin ürəyi bir yumaq kimi.
Yaşayar şair olanlar ölümündən sonraYaşayar şair olanlar ölümündən sonra,Gözünü yer üzünə yumduğu gündən sonra.
Ölümü dərd edənin dərdi böyük, qorxaqdır!Ölümü dərd edənin dərdi böyük, qorxaqdır!Ölümü dərd edən insan nə qədər maymaqdır!
Hər zaman şair yaranmışlar, cahandan ruhlanıbHər zaman şair yaranmışlar, cahandan ruhlanıb,Söyləyib dünyaya şeriylə, həyatın şerini.
Mənim hər şeirimdə nə söz görsənizMənim hər şeirimdə nə söz görsəniz,Ulusun sözüdür, bu yurdluyam mən,
Sabah yeliSabah yeli, sabah yeli,Nə əsərsən dəli-dəli?
Füzuli günəşini görməyənin gözü yoxFüzuli günəşini görməyənin gözü yox,Onun ruhu ulusa, ölkəyə can deyilmi?
Sən güclüsən, ey dost, sənə yurdun inanırsaSən güclüsən, ey dost, sənə yurdun inanırsa,Könlündə, gözündə ulusun eşqi yanırsa!
Bu oğullarBu oğullar ki bugün qurd kimi meydan sulayır,Ulu yurddaşlara bir şanlı ömür arzulayır!
Yurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrındaYurd ulus cövhəridir bir oğulun bağrında,Oğul olmaq ulu bir ad daşımaqdır, oğlum!
Bu üfüqlərBu üfüqlər ucu yox ümman ki,O qədər boş, o qədər pünhan ki,