Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay ocağım!Bu dünyada
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,
Evə qayıdaramEvə qayıdaram qaş qaralanda,Dağlardan ahəstə yelə əsən zaman.
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Məktəb yollarıGüllərə, kollara dolaşan izimÇəkərdi dalınca düşüncələri.
Biçin nəğməsiBiçin başlanmamış əllərində çin,Zəminin ağzında vərə düzülən.
Birinci – sonuncuAtam ucaboylu bir cavan idi,Bu saçıqırovlu yaşımdan cavan.
Analar ağlamasınTəkcə analar ağlamasın,Analar ağlayanda dözə bilmirəm.
Üç addım yer ayır...Üç addım ayır, kənd qəbristanı,Günlərin birində qayıdacağam.
Bir şam yandırarsanEy bayram axşamı yalqız qalan kəs,Bir şam yandırarsan adıma mənim.
Dalımca ağlamaYolumu kəsəndə buludlarDalımca ağlama –
II. Mənə toxunmaBu qürub çağında mənə toxunma,Qayıt get,
Tarixi yaradanlarSağ olsun ulularım,İşığı ərzə düşən
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Qara durnaYumurtadan çıxan kimi bir-birinin üstünə*cuman qara durnanın nəsli kəsilmək üzrədir*
Şair heykəlləriBakı meydanlarındaHeykəl-şairlərin
Özünü öymürBulaq nəğmə deyir,sözünü öymür.
Bir bəstəkaraAsan söz üstündə – təzə əsərin,Asan söz üstündə – mahnılar asan!
Anamın duasıOrda, zirvələrin qonşuluğunda,Duman işığında, ay işığında,
Yolun yarısındanYolun yarısından qayıtdıq geri,Qayıtdıq günahın astanasından.
Gərək deyilsənO xoş pıçıltılar yoxmuş dünyada,Əlin yox, küləkmiş saçımda gəzən.
Vaxtı yetişərQırıb inamını doğmanın, yadınYıxılana gülmək gör necə asan!
Kişi ömrüDərd-ölümün elçisiÜrəyimi yesə də bir üzdən,
İlhamlı çağımdaİlhamlı çağımda mənə toxunma,İnci çiçəyi də incidər məni
Bir gün dodağımda qırıldı sözümBir gün dodağımda qırıldı sözüm,Qaldım bir kəlmənin əlində əsir.
Kəndə qayıdaram1**Daha burdan o yana bu əsrin səsi yetməz,
Yay həsrətiYay gününə əsən yellər görün nə deyir,Yol üstündə yaddan çıxdı hansı varımız.
Nazim Hikmət yoluƏgər insan öləndə ömür başa çatırsa,dayanırsa hərəkət
Günəbaxan zəmisindəSəhər günəbaxan zəmisi şehli,Körpə günəşlərdi odsuz yananlar.
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə