Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çiçəklər baharın dilini öyrənir,arılar çiçəklərin.
Qovuşa bilmirYağır ömrümüzə taleyin qarı,Bir olsaq – ayrıyıq, ayrılsaq – birik.
Gizli səsYaman öyrənmişəm sənin səsinə,Sevinc nəfəsidir üstümdən əsən.
Barışa bilmirəmBaxıram seyrəlir cərgələrimiz.Barışa bilmirəm bu yoxluq ilə.
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
Tonqal iyi“Tonqal iyi verirsən!” – Bir gözəlin sözüdü.Tüstülü saçlarımı qarışdırıb gülürdü.
Ölümün görüşünə gedən qızElə dünən ömrününbahar çağıydı.
Mən demədimXalqın ürək yanğıları daş əridir,Dağ oynadır könlündəki ağrı-acı,
Şeirdən küsmüşəmMən şeirdən küsmüşəm,Sözümdən küsən kimi.
Xocalıdan sonraXocalıdan sonra özümdən zəhləm gedir,Qohumumdan, qonşumdan,
Düşmən əlindəİsa bulağının suyu şırhaşır,Kirsin çiçəkləri başımdan aşır,
Dünya diliAdamlar dilimi bilməyən yerdəTorpağa baxıram, daşa baxıram.
Bir müəlliməO kasıb oğlanı qaytardın geri,Kükrəyən bir çayın yolunu kəsdin.
Dörd divarQaçıram dörd divardan,İşə getdin – dörd divar,
Dünyadan umduqlarımBir çiçəklik gözüm vardı çəməndə,O bir çiçəyi dolmuş gözümə
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
Qar yağardıQar yağırdı, sübhün zəif işığıtək,Təbiətin uyğusuna qar yağırdı.
Yoxuşa doğruBir günün altında günümüz ayrı,Bir qəm harayında ünümüz ayrı,
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
Sənə yovuşmaramGörüşə bilirmiş əvvəl axırla,Uçmusan gümanlı sorağın üstə.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
Ələsgər ocağındaAşıb getdik Kəlbəcərdən Göyçəyə,Atımızı dağa-daşa sürmədik.
Qayıdan deyiləmBaxmadın ürəyiminQanadlı arzusuna.
Bakıya zəng vurdumKüskün danışırsan mənimlə yenə,Sevgim xırdalanıb küsüyə gəlməz.
Dözə bilmirəmMən bir zərif dağ otuyamArana dözə bilmirəm.
Səhər yelinəSəhər yeli, astaca əs,Mən də sübhün sirdaşıyam.
Nə söyləyimÖvladımı yad dil iləDindirənə nə söyləyim?
Sevən deyilTaledən daranıb gəlir,Bəxtim daraq sevən deyil,
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.