Sabir Rüstəmxanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən bir zərif dağ otuyamArana dözə bilmirəm.
Səhər yelinəSəhər yeli, astaca əs,Mən də sübhün sirdaşıyam.
Nə söyləyimÖvladımı yad dil iləDindirənə nə söyləyim?
Sevən deyilTaledən daranıb gəlir,Bəxtim daraq sevən deyil,
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
Mənə qalanKimi yerdən qaldırdımsaDurub məni yerə vurdu.
Baxa bilmirikGörən bizi kim qarğıyıb,Tilsimdən çıxa bilmirik.
Vur gülləniİnanmıram mərd oğulDava günü darıxsın.
Ölümə doğruMən ölümə getməsəm,Ölüm mənə gələcək!
Vaxtı deyilQılınc səslənirsə dinən olmasın,Döyüş köhlənindən enən olmasın,
Üzümə dururVaxt ötür, qol yorulur,Silah üzümə durur.
Mikayıl AzaflıyaQapını açmışıq, Mikayıl əmi,Ustad ayağına gələnlərdənik.
Yardımlıya dönərkənPayız gəldi, yenə gəldim dağlara,Bostanların uralanan çağıydı.
Vida qabağıGəl bir daha səni öpüm,Dodaqların qırışmamış.
Baxma mənəSəni candan sevirəmsə,Kölən kimi baxma mənə!
Bu gecəBu od qismətini daşımaq çətin,Bu ruh həsrətini yaşamaq çətin,
Savaş şeriÜrəyim bərkiyibdi, nə eşq bilir, nə həsrət,Nə ayrılıq, nə görüş, nə gərəksiz mərhəmət,
Şəhriyarın xatirəsinəBaşqa bir yolum qalmır-varıb, çıxıb getməkdən,Düşmənlərin yerinə dostları göynətməkdən.
İllər ayrıcındaİllər ayrıcında, vaxt ayrıcında,Tale ayrıcında, baxt ayrıcında
Qaraçay analarıDünyanı tapşırın Qaraçay analarınaNaxış-naxış, ilmə-ilmə
Dərd diliBu dildə anlaşırlaruzaq-uzaq ulduzlar,
Məmməd AslanaHər gülün önündə ay diz çökənim,O güldən, çiçəkdən nə istəyirsən?
Baş daşıYaxınlar yaxından yanıb yaxılır,Fikrimi dünyanın o başı çəkir.
Niyə qorxurBaşlayandan doğru deyib, doğru yazıbsaBu söz, yazı sınağından dil niyə qorxur?
Əbədi sevdaBunlar...Bir həyətlik dincliyi uca tutarlar
Bu sənsən, inanSıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
İsa HəbibəyliyəBu çalışan əlimiz, bu danışan dilimizBu dağılan yuvamız, bu dözümlü elimiz,