Mirzə Ələkbər Sabir · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İnanmam, söyləmə artıq ki, feyzabad olur aləm,Yağar imkani-rəhmət, baği-ədlü dad olur aləm,
MüxabirəMəmdəli:Sevgili sultan babam, söylə, sənin halın nədir?
Ax!..Necə kef çəkməli əyyam idiAx!.. necə kef çəkməli əyyam idi,Onda ki, övladi-vətən xam idi!
Qoyma, gəldi!Xan dostu, amandı, qoyma, gəldi!Didarı yamandı qoyma gəldi!
ŞəkibaiYar getdikcə təhəssür dili-şeydadə durar,Ömr vardıqca həves aşiqi-risvadə durar!
Məktəbə tərğibMənim bağım, baharım!Fikri işıqlı oğlum!
Nə yazım?Şairəm, çünki vəzifəm budur əşar yazım,Gördüyüm nikü bədi eyləyim izhar, yazım,
Cavablar cavabıElm ayineyi-surəti-hal idi, nədən bəs,Əcsamdə ərvahə misal idi, nədən bəs,
CavanEyvanımız ucadır,Nökərlərim xocadır,
FəxriyyəHərçənd əsirani-qüyudati-zəmanız,Hərçənd düçarani-bəliyyati-cəhamz,
Ölüb əəə!Pa atonnan, nə ağır yatdı bu oğlan, ölüb əəə!Nə də tərpənməyir üstündəki yorğan, ölüb əəə!
Sərü hər muydə min aşiqi nalanın varSərü hər muydə min aşiqi nalanın var,Məgər ey şux nə bir cismdə min canın var.
Uşaq və buzDərsə gedən bir uşaqÇıxdı buz üstə qoçaq;
UşaqlaraEy millətin ümmidi, dilü, uşaqlar!Validlərinin sevgili cananı, uşaqlar!
İFTARDAN BİR GÖFTAR,YA MƏCMUƏDƏN BİR LÖQMƏAtmış niqabi-hüsnin məcmuəyi-təvangər,Məcmuədə düzülmüş eyzən xuruş sərasər,
ArzuNə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sənət olaydı!Nə dərsə, məktəbə, elmə, filanə hacət olaydı!
Bir dəstə gülİranlı deyir ki, ədl ilə dad olsun,Osmanlı deyir ki, millət azad olsun,
Daş qəlbli insanları neylərdin, İlahi?!Daş qəlbli insanları neylərdin, ilahi?!Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi?!
ƏkinçiMəzlumluq edib başlama fəryadə, əkinçi!Qoyma özünü tülkülüyə adə, əkinçi!
XaqaniUlularımızdan eşitdiyimiz*Şirvan xaqanlarından, xaqani-kəbir Mənuçöhr olsa gərək, - bir gün erkən ova getdiyi əsnadə Şamaxının şimal-qərbisində, ən yavıq məhəldə vaqe Məlhəm kəndi kənarından keçərkən, pişvazı üçün kənd əhlindən bir kimsənin gəldiyini görmədiyi halda ancaq çıpırtı yığmaqla məşğul gördüyü bir uşağı yanına çağırıb demiş ki,
Madam ki, hamiyani-zülmətMadam ki, hamiyani-zülmətXoşlar ki, dəvam edə cəhalət;
Dilbər ("Ey dilbəranə tərzdə cövlan edən cocuq!")Ey dilbəranə tərzdə cövlan edən cocuq!Yeksər musurmanın ürəyin qan edən cocuq!
Sonya, ey dilbəri-pakizə əda!Sonya, ey dilbəri-pakizə əda!Sənə bu Naqdı bəyin canı fəda!
Müxtəlif parçalarTutdum orucu irəmazanda,Qaldı iki gözlərim qazanda,
Son misralarıArizi qəmlər əlindən ürəyim şişmiş idi,Zənn edirdim edəcəkdir ona çarə ciyərim,
Uşaq və pulKücədən bir çocuq yüyürdü evə,Bir bumajnik bulub dedi bu nevə:
Səradan bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!Səradən bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!Nədir dünyanı dutmuş elmlər, irfanlar, insanlar!?
Vay, vay! Nə yaman müşgülə düşdü işim, Allah!Vay, vay! Nə yaman müşgülə düşdü işim, Allah!Fəryadimə yet kim, yanıram atəşə, billah!
Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət ə’yanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Ay nənə, bir qırmızı saqqal kişi!Ay nənə, bir qırmızı saqqal kişi!Ağzı dualı, qoca baqqal kişi!