Vətən nəğməsi

Çağırır Vətən,İstəyir kömək.

Abdulla Şaiq19421 dəq
Tülkü və dəvə

Dəvə otlaya-otlaya,Kənddən bir az uzaqlaşdı.

Abdulla Şaiq19421 dəq
Zəfər nəğməsi

Sevin, sevin, ana Vətən!Təslim oldu zalım düşmən.

Abdulla Şaiq19451 dəq
Bahar

Uğur olsun, gözəl bahar!Səni ellər çox arzular.

Abdulla Şaiq19471 dəq
Göyərçin

Göyərçinəm, göyərçin,Kəkilim vardır çin-çin.

Abdulla Şaiq19591 dəq
Eşşək üstündə səyahət

Dəyirmançı bir qoca,Minmiş qara eşşəyə.

Abdulla Şaiq19322 dəq
Daşqın

Baharın dumanlı səhərinin rütubətli havasını udduqca yatağımdan qalxmaq istəmirdim. Boğazıma qədər yorğana sarılaraq gəmiklərim qızındıqca nəşəli bir kəsalət içində gözlərimi qapayıb qulaqlarımın ucunda çınlayan həzin bir gurultunu dinləyirdim. Birdən-birə artırmadan: “Kür daşmış, Kür daşmış!” – deyə ucadan heybətli səsdən dimdik qalxdım. Əlbəsəmi geyinər-geyinməz Kürə baxan uzun artırmaya qoşdum. Dəli Kür iki metroya qədər yüksəlmiş, sahilləri hiddətlə çeynəyən acıqlı boz dalğalar uzaq ormanlardan, bağlardan qoparıb gətirdiyi iri ağacları və sahildəki yoxsul taxta külbələri önünə qataraq qamçılaya-qamçılaya uzaq yerlərə götürüb gedirdi. bir çocuq hissi ilə bu amansız daşqının yapdığı fəlakətlərin seyr və tamaşasına dalmışdım...Sahil boyu uzanıb gedən sarp qayalar, yaşıl təpələr və hər tərəfdə gurultu qoparan tamaşaçılar, sevincindən hoppanıb-düşən çocuqlar bu mənzərənin gözəlliyini bir qat daha artırmışdı. Birdən-birə sahillərdən qopan müdhiş bir bağırtı qəlbimdə dərin bir həyəcan oyatdı. Nəhrin qaynağına doğru baxarkən suyun ortasında bir dəyirmançı külbəsinin qara dalğalarla çarpışa-çarpışa aşağı doğru axıb gəldiyini gördüm. İçindəkilər uzaqdan bir pişik yavrusu qədər görünürdü. Əllərini sahillərə doğru uzadaraq yardım istəyən bağırtıları hiddətli boz dalğaların gurultuları içində yayılıb gedirdi. Uzaqdan seyr edən tamaşaçılar bu müdhiş mənzərəyə çox acıdıqları halda, kimsədə onları qurtarmaq arzusu yox idi. Kür nəhri təbii halında axdığı zaman tam ortasında kiçik bir adacıq görünürdü. Sellərin gətirdiyi ağaclardan bir neçəsi haman quruda dərin köklər atmış olduğundan yerləşib qalmışdı. Yay zamanı ora kiçik yaşıl bir ada kimi canlanırdı. Üzgüçülər çox vaxt üzə-üzə gedib dörd tərəfi su olan o quruda, o kiçik adacıqda dincəlirdi. Bu dəfə də sellərin ilk gətirdiyi bir neçə qol-budaqlı iri ağac o dayaz yerdə möhkəm yerləşib qalmışdı. Külbə get-gedə yaxlaşır və nəhrin ortası ilə ağaclara doğru qoşurdu. Bu hal sahildə alay vuran tamaşaçıların qəlbində ümid nuru doğurmuş olduğundan hamı böyük bir maraq içində işin nəticəsini bəkləyib dururdu.

Abdulla Şaiq19104 dəq
X

Axşamüstü idi. Adamlar sirkin kassası qarşısında toplanıb bilet alırdılar. O gecə yeni və gözəl nömrələr göstəriləcək idi. Xasay bilet almaq bəhanəsi ilə adamların içərisinə soxulmuşdu. Ancaq çox çalışdı, bir şey bacarmadı, axırda onu “xuliqan” deyə dümsükləyib qovdular. Xasayın bazarı tutmamışdı. Bir tərəfdə durub qəmli-qəmli düşünürdü. Bu zaman yaşlı bir qadın əlində sirk bileti onun yanından keçərkən Xasay bileti onun əlindən alıb qaçdı. Qadın arxasınca bağıra-bağıra qaldı... İçəridə oyun başlanmış, qadın getmişdi... Xasay biletini göstərib içəri girdi.Gecikmiş tamaşaçılar qapı ağzında toplanıb tamaşa edirdi, Xasay onların arasına soxuldu. Bu zaman təlim verənlərin birisi eşşəyin qulağından tutub səhnəyə gətirdi. Kiçik bir stol qarşısında durdular. Təlim verən üzünü tamaşaçılara tutub dedi:

Abdulla Şaiq19351 dəq
Niyə uçdu?

Uçdu mələkim, qaldı mənə dərdü məlalı,Fəryad! Yenə almaqdadır ətrafımı zülmat!

Abdulla Şaiq19071 dəq
Əkinçi

Yaz qapını aldı, əkinçi, oyan!Dur ayağa, tarla səni gözləyir.

Abdulla Şaiq19071 dəq
Əkin nəğməsi

Çək, şumla yeri, durma daha, qaşqa kəlim, çək!İndi sənə yem, su verərəm, durma, kəlim, çək!

Abdulla Şaiq19071 dəq
Dağlar

Çeşməli yaşıl dağlar,Yazdır, gül, açıl, dağlar.

Abdulla Şaiq19081 dəq
Hər şey köhnə

Doğarmı bir yenilik bu hilalın altında?..Bu yer, bu göy, bu günəş köhnə, bu həyat köhnə!

Abdulla Şaiq19091 dəq
Bir ulduza

Yormuşdu bütün ruhumu, əfkarımı alam,Bir dağ ətəyində düşünürdüm təkü tənha.

Abdulla Şaiq19091 dəq
İntizar

Çıxdı kənddən üç ayın müddətinə usta Səfər,Fəhləlik qəsdi ilə etdi yaxın şəhrə səfər.

Abdulla Şaiq19112 dəq
Əkinçi və xan

Rəhm eylə, tərəhhüm çağıdır, xan, sənə qurban.Qoyma bizi gəl bisərü saman, sənə qurban.

Abdulla Şaiq19132 dəq
Arazdan Turana

Bin göl ətəklərindən coşğun Araz axaraq,Yıldırımlı, qartallı qayalara çarparaq,

Abdulla Şaiq19194 dəq
O sən idin

Mən bir gözəllik heykəli, dilbər, afət bir pəri,Xəyalımda təsvir edər, durardım çoxdan bəri

Abdulla Şaiq19191 dəq
Unudulmuş parçalar

Bağrımı qan eyləmiş ay üzlü bir gül yanaq,Mən ölməsəm, vüsalı nəsibim olmayacaq.

Abdulla Şaiq19191 dəq
Şərq gözəlinə

Şəfəqlər sökərkən öpüşlərindənYaranmış al, incə yanağın sənin!

Abdulla Şaiq19211 dəq
Gənclik marşı

Ali Pedaqoji İnstitutun tələbələrinə*Bizik bilik, şan ordusu, Azərbaycan ordusu.

Abdulla Şaiq19211 dəq
O baxışlar

O hərarətlə sevdiyim gözünüYenə üç-dörd gün oldu görməyəli.

Abdulla Şaiq19321 dəq
Bu qürurlu boyun burulmazmı?

Bu qürurlu boyun burulmazmı?Bu bulanıq sular durulmazmı?

Abdulla Şaiq19371 dəq
Samur kanalı

Samur çayı, yadındamı,Şırıldayıb axardın sən?

Abdulla Şaiq19401 dəq
İstəkli nəvəm Ülkərə

Bir gün səhər dalmışdım ulduzların seyrinə,Gözləyirdim üzümə haçan gülər Ülkərim.

Abdulla Şaiq19581 dəq
Yandırdı məni yar bu hicran arasında

Yandırdı məni yar bu hicran arasında.Kül etdi məni buteyi-əfğan arasında.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Qəsəm ol zülfünə ki, əldə bu can olsa idi

Qəsəm ol zülfünə ki, əldə bu can olsa idi,Ya ki bu qanə dönən qəlb nihan olsa idi.

Abdulla ŞaiqQəzəl1 dəq
Birinci pərdə

Səhnə Jirikovun çadırını təsvir edir. O, Qodunov ilə nərd oynayır.*Qodunov** (zərləri atır). Do ba yek.

Abdulla Şaiq4 dəq
Kimdir haqlı?

İki pərdəli mənzum komediyaL.N.Tolstoydan iqtibas

Abdulla Şaiq19121 dəq
İldırım

Beş pərdəli dramİ Ş T İ R A K E D Ə N L Ə R**:

Abdulla Şaiq19261 dəq