Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Etdi Harun bir gün əzmi-şikar,Gəldi dərya kənarın etdi qərar.
Musa peyğəmbər və yoxsulBir zaman Turə Həzrəti-MusaAzim olmuşdu, ol kəlimi-xuda.
Musa və çoban əhvalatıBir gün olmuşdu Həzrəti-MusaCanibi-Turi-pakə rəhpeyma.
Hikmət (İki aqil kəs eyləməz dəva)İki aqil kəs eyləməz dəva,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.
Qarının pişiyiBir qarının bir pişiyi var idi,Lağər idi, surəti-divar idi.
Məcnunun əhvalatı (Bir nəfər şəxs gördü Məcnunu)Bir nəfər şəxs gördü MəcnunuOl əsiri-bəlavü dilxunu.
Dastanın yazılma səbəbiDün birinə nəql elədim, ey filan,İstəyirəm nəzm ola bir dastan
Dastanın başlanğıcıNəql eləyim gəl sənə bir dastan,Farsi ilə nəzm eləyib bastan.
Nuşirəvan və iki bayquşNuşirəvan əcəm padşahlarındandır və Kəsra dəxi onun bir adıdır.Belə rəvayət edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində çox zalım idi.
İskəndər və vəziriZülqərneyn bir gün sübhdən axşama kimi məclisi hökumətdəəyləşdi, heç bir kimsə onun hüzuruna rəfi-hacət üçün gəlmədi. Öz
Müəzzin hekayəsiBir nəfər bədsövt olan müəzzin bir çöldə əzan verirdi və hər yanayüyürüb öz sövtünə qulaq asırdı. Ondan bu əcibə olan haləti görüb,
QəzvinliBir nəfər qəzvinlinin bir eşşəyi itmişdi. Sorağ edib car çağırırdı vədəmbədəm Allah-taalaya şükr edirdi.
Şair və dövlətliBir miskin şair bir təvangərin yanına gəldi. Elə yovuq oturdu ki,şair ilə təvangər arasında bir vəcəb (qarış) yer qaldı. Təvangər bu səbəb-
NəqqaşBir nəfər nəqqaş bir şəhərə getdi. Orada nəqqaşlıqdan əl çəkib,təbabət ağaz qıldı. Bir müddətdən sonra onun vətənindən bir şəxs o
Xoşa ol aşiqə kim məclisində yarı olaXoşa ol aşiqə kim məclisində yarı ola,Visali-yardə fərxəndə ruzigarı ola.
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
Yar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavətYar eyləsə üşşaqi-diləfkarə ədavət,Mümkün degil aşiq eləsin yarə ədavət.
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
Münqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizacMünqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizac,Ey Məsihanəfəsim, qıl məni-bimarə əlac!
Mən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yoxMən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yox,Bir bülbüli-fələkzədədir kim, baharı yox.
Aləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməzAləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməz,Bak edən canü dilindən vəsli-canan istəməz.
İstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdürİstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdür,Bülbüləm bir gülə kim, rövzeyi-rizvan gülüdür.
Bu günkü bəzmdə cami-şərabımız yoxdurBu günkü bəzmdə cami-şərabımız yoxdur,Qara olub günümüz, afitabımız yoxdur.
Hər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı varHər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı var,Lalə kimi, əyandı ki, köksündə dağı var.
Bülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilirBülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilir,Yansa pərvanə, qəmin şəmi-şəbi-tar bilir.
Bu pir könül tazə bir əhli-nəzər istərBu pir könül tazə bir əhli-nəzər istər,Əvvəlki keçibdir, bunu ondan bətər istər.
Alan qərarımı ol kakili-mütərradırAlan qərarımı ol kakili-mütərradır,Başımda, bilməyirəm hiç, bu nə sövdadır?
Ey məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündürEy məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündür,Ayineyi-dildə kədərü qəm nə üçündür?
Gəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbərGəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbər,Can çıxaydı cismdən əhvalə canan bixəbər.
Fəqrü fənanı bilməz idim kimiya imişFəqrü fənanı bilməz idim kimiya imiş,Səngi-sitəm şikəstə dilə mumiya imiş.