Süleyman Rüstəm · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dinməzdi mahnım mənim, gəlməzdi şerim cana,Günəş bayraqlı min-min səhərim olmasaydı,
Məktuba cavabElin ağsaqqalıdır, şairimiz etsə qəbul.*Şerimi töhfə kimi sadə o insana verin.*
DeyirəmDeyirəm, əsarətdə inləyən ölkələrdə,Ürəyi dağlılara ürək, dayaq olaydım!
BeləyəmSevgilimi sevməmişəm ürəksiz,Görüşünə getməmişəm çiçəksiz.
Beşgünlük deyilEy könül, amalımın dünyası beşgünlük deyil,Düşmə ruhdan, ömrümün mənası beşgünlük deyil.
SığırçınlarŞimaldan dəstə-dəstə uçub gəlir Bakıya,Soyuqlara dözümsüz quşlar, sevimli quşlar.
AxşamSərdi qanadlarını yerə, xəbərsiz axşam,Həyətdəki bağçaya baxıram pəncərəmdən.
VətənEy Vətən! Torpağın əzizdir mənə,Mən orda tapmışam səadətimi.
ZəmanətCavan şair, sənə mən,Tərəddüdsüz ürəkdən
ŞüvəlandaYenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
AnaƏzizə Cəfərzadəyə*Ey könül, nəğməmizin ilk sözü – fəxr et, anadır,
ƏtəyimdədirVətən torpağının nəfəsi, ətriMənim duzumdadır, çörəyimdədir.
UnudulmurUnudulmur mənə dolu ömür sürüb ölənlər,Vətənlə bir qəm yeyənlər, Vətənlə bir gülənlər.
XəzərdəYelkən kimi ağardıqca qağayılar göy sulardaDalğalara təmas edir xəyalımın qanadları.
NeyləsinOlmasın hicrində bu könlüm pərişan, neyləsin?Etməsin öz canını qurban, neyləsin?
Car çəkdimDünyaya car çəkib dünən öz inqilabımı,Dəfn etdim əllərimlə bütün iztirabımı.
Yüngül olmazHər kəsdə belə şirin dil olmaz,Hər kəlməsi bir qızılgül olmaz.
Yadıma düşdüXatirat dəftərim durur qarşımda,Dolaşır bir ölməz sevda başımda.
Piyalə şəklindəGələndə məclisə mey əldə lalə şəklində,Nigarım aytək olur, mənsə halə şəklində.
Qubalı qızŞah dağından əsən yellər saçlarını darasın,Səni sevən Qudyalçayın sahilində arasın.
Hardasınız?Deyin hardasınız, gənclik illərim,Yaman öyrənmişdi ürəyim sizə,
BülbüləTəzədən işlənmiş*Bülbül! Sənə ilham verən azad vətənindi,
Təbriz dərdiDünyanın cəlladları,Millətimin yadları
Zindan görürəmZülfini bas yarama, qoyma məni qan aparır*S.Ə.Şirvani*
Biriniz mənəmUşaqlar, ay uşaqlar, gəlib buz əsalı qış,Xəzri meydan oxuyur, yağır qar, tökür yağış.
OlsunBir adətidir bülbülün hər fəsli-bahardaSorsun “hanı bir yer, bu çəməndən gözəl olsun!”
Ucuz xatirələrYaxşı olar, olmasa bu sulu xatirələr,Uydurmayla, yalanla dopdolu xatirələr,
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
Heykəl xəstəsiBir hekayə, bir novella yaza bilmirəm,Hıqqanıram dost-aşnaya məktub yazanda.
Deyilmi?Durnalar, siz deyin, qan qardaşlarımGəlib dərd əlindən zara, deyilmi?