Əliağa Vahid
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Demə Məcnuna dəli, bəlkə də, Leyla dəlidir,Eşq olan yerdə bütün aqilü dana dəlidir.
Hərdən kim, naz edir mənə canan, xoşum gəlirHərdən kim, naz edir mənə canan, xoşum gəlir,Naz eylədikcə könlüm olur qan, xoşum gəlir.
Qətlim üçün xəncərin çəkmiş o xəm əbru gəlirQətlim üçün xəncərin çəkmiş o xəm əbru gəlir,Salmağa əfsunə dil ol dilbəri-cadu gəlir.
Öyünmə çox, gözəlim, çox da gözlərin qaradır!Öyünmə çox, gözəlim, çox da gözlərin qaradır!Təbiətin işidir, gündə min gözəl yaradır.
Bir nazənin bəyənmişəm, əsli qazaxlıdırBir nazənin bəyənmişəm, əsli qazaxlıdır,Hərdən gülümsəyirsə də, çox qaşqabaqlıdır.
Bilməm, bu nazənin kimin istəkli yarıdır?Bilməm, bu nazənin kimin istəkli yarıdır?Ya hansı bəxtiyarların bəxtiyarıdır!
Soruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandırSoruşma halımı, ey dil, bu halım çox pərişandır,Fəraqi-yardə əzbəs çəkib qəm, könlüm al-qandır.
Xalq arasında məni rüsva qılan bir yardırXalq arasında məni rüsva qılan bir yardır,Aləm içrə firqeyi-məhrulərə sərdardır.
Sənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdurSənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdur,Sən ki yoxsan, elə bil, cismdə canım yoxdur.
Yarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdurYarın rəhi-eşqində könül qan ola, xoşdur,Hicrində gözüm hər gecə giryan ola, xoşdur.
Gül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünürGül üzündə, gözəlim, zülfi-pərişan görünür,Bağ içində, elə bil, sünbülü reyhan görünür.
Bu cəfalər mənə ol mahliqadən görünürBu cəfalər mənə ol mahliqadən görünür,Nə cəfa qılsa əgər, yarü vəfadən görünür.
Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Məndən, könül, o nazlı nigarə nə dedin bəs?Çəkdin o güləndamı kənarə, nə dedin bəs?
Qaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəstQaşların tağı edib tağı-kəlisanı şikəst,Hüsnünün məshəfi İncil ilə Quranı şikəst.
Töküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbuTöküb rüxsari-alına nigarım zülfi-mişkinbu,Sanarsan, xətteyi-Rumi tutubdur ləşkəri-hindu.
Coşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onuCoşdu mey, bənzədələr bəlkə ləbi-yarə onu,Bu öyünməkliyi tez saldı ayaqlarə onu.
Zülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdüZülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdü,Ayinə kimi könlünə, gördüm, ləkə düşdü.
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməzGözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Könlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsizKönlüm açıldı zülfünü gördükdə şanəsiz,Biganə batdı matəmə, qaldı nişanəsiz.
Eşqin məni döndərdi, gülüm, bülbülə sənsizEşqin məni döndərdi, gülüm, bülbülə sənsiz,Könlüm tutulur, baxsam əgər bir gülə sənsiz.
Yarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımızYarəb, tükəndi cəhl ilə səbrü qərarımız,Oldu ziyadə möhnəti-qəlbi-fikarımız.
Bizim olsunSevgilim, bu bağda biz də bağbanıq,Bu gül, bu laləzar, qoy bizim olsun!
Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ey gül, dağıtma sünbüli-zülfün üzarına!Ahəstə şanə çək ki, tökülsün kənarına.
Ta ki yetdi ləbi-ləlinə nigarın meyi-nabTa ki yetdi ləbi-ləlinə nigarın meyi-nab,Rəngidən bağrını qan eylədi cam içrə şərab.
Firqətindən, ey ləbi qönçə, bu bağrım qan olubFirqətindən, ey ləbi qönçə, bu bağrım qan olub,Adətim bülbül kimi şamü səhər əfğan olub.
Sünbülü gül öylə kim, zülfü rüxünlə xu tutubSünbülü gül öylə kim, zülfü rüxünlə xu tutub,Gül üzündən ətr alıb, sünbül saçından bu tutub.
Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Bir də aldanmaram, ölsəm də, vəfasız gözələ.
Məni hər kim ki, sevir, gəl ona divanə demə!Məni hər kim ki, sevir, gəl ona divanə demə!Aşina bildiyin öz dostuna biganə demə!
Salıbdır, dilbəra, zülfün üzündə sayə hər yanəSalıbdır, dilbəra, zülfün üzündə sayə hər yanə,Görünmür taği-əbrulər, düşübdür bəs ki pünhanə.